1 Ιουλίου, 2022
Δελτίο Τύπου Κοινωνία

Ασυνόδευτα ανήλικα: Τα παιδιά μίας άλλης πραγματικότητας – 345 μέσα σε ένα χρόνο στη Β. Ελλάδα

Παιδιά μόνα, αβοήθητα και ανίκανα που προέρχονται από περιοχές όπου σημειώνονται πολεμικές συγκρούσεις ή χώρες που βιώνουν την οικονομική εξαθλίωση, πέφτουν καθημερινά θύματα κάθε είδους εκμετάλλευσης. Είναι παιδιά που κάνουν κάθε λογής εργασία για να κερδίσουν λίγα χρήματα προκειμένου να καταφέρουν να επιβιώσουν στον δρόμο και να συνεχίσουν το ταξίδι της ζωής. Συχνά ξεγελιούνται και η «παρέα» με τους διακινητές που υποτίθεται θα βοηθήσουν, μπορεί να καταλήξει μέχρι και σε τραγωδία.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΧΑΪΝΑ

Μαζεύουν ελιές, καθαρίζουν χωράφια, πλένουν αυτοκίνητα, πουλάνε λουλούδια ή προσπαθούν να μάθουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο. Είναι παιδιά που δεν έχουν καθόλου χρήματα, καθώς προέρχονται από τριτοκοσμικές χώρες. Ο γολγοθάς δεν έχει τέλος ακόμη και όταν φτάνουν στην Ελλάδα, αφού πολλές φορές «εγκλωβίζονται» στην προσπάθειά τους να συνεχίσουν για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έρχονται αντιμέτωπα συχνά με την απλήρωτη εργασία, την επαιτεία και την εξαναγκασμένη παραβατικότητα.

«Πρόκειται για ασυνόδευτα παιδιά που αναγκάζονται να δουλέψουν ξανά και ξανά για κάθε διακινητή που εμφανίζεται πρόθυμος να τους βοηθήσει. Συνήθως κατάγονται από το Αφγανιστάν, από την Συρία και από αφρικανικές χώρες, όπου ήδη έχουν εκτεθεί για πολλά χρόνια σε αυτά τα δεδομένα. Όταν φτάνουν στην Ελλάδα ξέρουν πως, πάλι, όλα θα είναι δύσκολα. Η αρχή ενός βουνού που πρέπει να περάσουν, ακόμη ένα τραυματικό ταξίδι. Συχνά πέφτουν θύματα απαγωγών, οι οποίοι τηλεφωνούν στους γονείς για να δώσουν λύτρα. Υφίστανται βασανιστήρια που εμείς δεν μπορούμε καν να τα σκεφτούμε ή είναι θύματα ακόμη και σεξουαλικής εκμετάλλευσης» εξηγεί στο ThessToday.gr η νομική σύμβουλος Παιδικής Προστασίας της ΑΡΣΙΣ Φωτεινή Δέμη.

Στη Βόρεια Ελλάδα συγκεκριμένα έχουν εντοπιστεί και υποστηριχτεί μέσα σε έναν χρόνο (1η Απριλίου 2021 – 7 Απριλίου 2022), συνολικά 345 ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι ζουν σε συνθήκες αστεγίας ή επισφαλούς διαβίωσης. Από τα 345 παιδιά, τα 33 ήταν μικρότερα των 15 ετών, ενώ στον συνολικό αριθμό καταγράφηκαν και 14 κορίτσια.

Πρόκειται για παιδιά που, εκτός από την Ουκρανία, έχουν έρθει από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Σομαλία, το Μαρόκο, την Αλγερία, την  Αίγυπτο, το Ιράκ, την Ινδία, το Κουβέιτ, το Σουδάν, τη Λιβύη και την Αλβανία.

«Φανταστείτε ένα παιδί να βιώνει την τρομοκρατία, ενώ πρέπει να σωθεί μόνο του»

Αυτά τα φαινόμενα παρατηρούνται κυρίως σε «γκρίζες ζώνες», ενώ πολλές φορές δεν είναι εμφανή τα συγκεκριμένα τραύματα των παιδιών, καθώς ένα μέρος της θυματοποίησης είναι να μην μπορείς να το εκφράσεις και να ζητήσεις βοήθεια. Προέρχονται από χώρες που παραβιάζονται καθημερινά τα ανθρώπινα δικαιώματα, υφίσταται πολύ μεγάλη φτώχια και καταπίεση.

Μέσα σε ένα χρόνο αυξήθηκαν αστραπιαία τα ασυνόδευτα ανήλικα από το Αφγανιστάν, όπου παρατηρούνται τεράστιες απάνθρωπες παραβιάσεις. Συγκεκριμένα τα αγόρια πιέζονται από πολύ μικρή ηλικία να στρατολογηθούν στις δυνάμεις, οι οποίες πολεμούν με άλλους τρομοκράτες στα σύνορά τους. «Φανταστείτε ένα παιδί να βιώνει την τρομοκρατία ενώ πρέπει να βρει λύση να σωθεί μόνο του. Φυσικά πολλά δεν το αντέχουν και απλώς δέχονται την μοίρα τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται ειδική προσέγγιση από την πλευρά μας, ώστε να καταφέρουν αυτά τα παιδάκια να μιλήσουν για τα βιώματά τους. Το μόνο που νιώθουν είναι φόβο. Βέβαια, πολλές φορές απειλούνται από τους διακινητές πως αν μιλήσουν θα πάθουν κακό, ή τα κοροϊδεύουν με ψευδείς υποσχέσεις πως θα τους βγάλουν χαρτιά για να μείνουν στην Ελλάδα. Όλα αυτά δεν είναι εύκολο να τα αντιμετωπίσεις ως παιδί».

Από την «απέναντι» πλευρά, η ομάδα της ΑΡΣΙΣ δέχεται το τεράστιο συναισθηματικό φορτίο αυτών των παιδιών. Πρωτίστως συμπάσχουν μαζί τους, διατηρώντας όμως τον επαγγελματισμό τους ώστε να σωθούν ανθρώπινες ζωές. «Υπάρχει μία αποκλειστικά ηθική ικανοποίηση όταν καταφέρνουμε να τακτοποιήσουμε ένα παιδί και να το σώσουμε από τους διακινητές με κάθε τρόπο. Φυσικά συναντάμε αμέτρητες δυσκολίες, αλλά σε κανένα παιδί δεν αξίζει αυτή η καθημερινότητα».

Η φρικαλεότητα του πολέμου στα μάτια ενός παιδιού

Τα ψυχικά τραύματα της παιδικής ηλικίας χαράζονται για πάντα στην μνήμη και δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν. Εκείνα τα παιδιά που γνώρισαν την ασφάλεια της ειρήνης, έρχονται αντιμέτωπα με την απώλεια, σε πολλαπλές διαστάσεις.

Η συνεχόμενη κατάσταση φόβου και αγωνίας που επικρατεί με τους βομβαρδισμούς, κατά την διάρκεια ενός πολέμου, δημιουργεί συνεχώς την αντίδραση «μάχης ή φυγής», που αποτελεί την άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού, προκειμένου να προστατευτεί από οποιαδήποτε απειλή. Σίγουρα, δεν είναι εύκολο να εξηγήσει κανείς, στις αθώες παιδικές ψυχές που έχουν σημαδευτεί για πάντα, το γιατί βιώνουν την φρικαλεότητα του πολέμου.

«Το θέμα είναι ότι τα παιδιά που έρχονται από την Ουκρανία είναι ακόμη σε κατάσταση σοκ. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει αλλά και τι πρόκειται να ζήσουν στην χώρα μας. Έχουν την εντύπωση πως θα μείνουν για 1-2 μήνες, και έπειτα θα γυρίσουν στο σπίτι τους, αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Όσο περνάνε οι εβδομάδες και αντιλαμβάνονται πως δεν θα επιστρέψουν τόσο γρήγορα, τα ψυχολογικά τους προβλήματα αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια.

Καταλαβαίνουν πως πρέπει να προσαρμοστούν στην Ελλάδα, πως φιλοξενούνται σε συγγενείς και φίλους, χωρίς να έχουν την φροντίδα των γονιών τους. Παράλληλα, υπάρχει πάντα το άγχος και η αγωνία να αποκοπούν τελείως από αυτούς. Αυτό συμβαίνει πάρα πολύ συχνά, καθώς η επικοινωνία με κάποιον που βρίσκεται σε βομβαρδισμένη πόλη, δεν είναι εύκολη. Ρωτάνε συνεχώς «πότε θα μιλήσω με τους γονείς μου; Είναι ζωντανοί; Είναι καλά;».

Η προστασία των προσφυγόπουλων που φτάνουν από την Ουκρανία

Μαζί με κάποιον συγγενή ή οικογενειακό φίλο φτάνουν καθημερινά στην χώρα μας παιδιά και έφηβοι από την εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ελάχιστες περιπτώσεις που κάποιο παιδί είναι εντελώς μόνο του, η ΑΡΣΙΣ είναι από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του, όπου σε συνεργασία με την εισαγγελία, το μεταφέρουν σε ειδική δομή στον Πολύγυρο Χαλκιδικής.  Ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και τα ενδιαφέροντα των παιδιών, έπειτα οδηγούνται σε δομή στέγασης, όπου τους παρέχεται τροφή, ψυχολογική στήριξη και εκπαίδευση σε πρώτο βαθμό.

Ακόμη και στα παιδιά που συνοδεύονται, πραγματοποιείται ενδελεχής έλεγχος των συνοδών τους, των απαραίτητων εγγράφων εξουσιοδότησης από τους γονείς, όπως επίσης και η τοποθεσία που θα δηλωθεί ώστε να τους επιτραπεί να συνεχίσουν το ταξίδι τους.

Η ομάδα της ΑΡΣΙΣ που έχει αναλάβει την ευθύνη να απομακρύνει τους ανήλικους από την φρίκη του πολέμου, ώστε να γνωρίσουν την Ελλάδα, ξεκίνησε από την περασμένη Παρασκευή να εργάζεται στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, με σκοπό τον εντοπισμό και την προστασία των παιδιών. «Οι ροές των προσφύγων δεν είναι σταθερές. Την Κυριακή που μας πέρασε, η ομάδα μας έμεινε στο σημείο για 12 ώρες, αφού δεν σταμάτησαν να καταφθάνουν παιδιά».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.