Σκιές στη φροντίδα της τρίτης ηλικίας: σοβαρά ερωτήματα για ιδιωτικά γηροκομεία
Η φροντίδα των ηλικιωμένων αποτελεί ένα από τα πιο ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, πληθαίνουν οι αναφορές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες λειτουργίας ορισμένων ιδιωτικών γηροκομείων και την επάρκεια της εποπτείας τους.
Σύμφωνα με καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η υποστελέχωση φαίνεται να αποτελεί συχνό φαινόμενο. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, κατά τη νυχτερινή βάρδια, ένας μόνο φροντιστής καλείται να επιβλέψει έως και 42 φιλοξενούμενους, χωρίς την παρουσία νοσηλευτικού προσωπικού. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, ιδίως σε περίπτωση έκτακτων περιστατικών ή αιφνίδιας επιδείνωσης της υγείας των ηλικιωμένων.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλούν επίσης αναφορές ότι, λόγω έλλειψης νοσηλευτών, φροντιστές αναλαμβάνουν τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, πρακτική που, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, ανήκει στις αρμοδιότητες του νοσηλευτικού προσωπικού. Ειδικοί επισημαίνουν ότι τέτοιες πρακτικές ενδέχεται να εκθέτουν τόσο τους ηλικιωμένους όσο και τους εργαζόμενους σε σοβαρούς κινδύνους.
Παράλληλα, καταγγελίες κάνουν λόγο για συμπεριφορές κακομεταχείρισης, λεκτικής ή και σωματικής, καθώς και για πρακτικές απομόνωσης φιλοξενούμενων. Ιδιαίτερα σοκαριστικές είναι περιγραφές περιστατικών όπου ηλικιωμένοι σε τελικό στάδιο ζωής κατέληξαν σε κοινόχρηστους χώρους, παρουσία άλλων τροφίμων, αντί να τους παρασχεθεί ένα ήσυχο και αξιοπρεπές περιβάλλον.
Σε άλλο περιστατικό, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες αναφέρεται ο θάνατος ηλικιωμένου με νοητικά προβλήματα, ο οποίος φέρεται να έχασε τη ζωή του έπειτα από πτώση από μπαλκόνι.
Τα περιστατικά αυτά δεν παρουσιάζονται ως μεμονωμένες εξαιρέσεις, αλλά ως ενδείξεις ενός ευρύτερου, συστημικού προβλήματος. Το ζήτημα προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία αν αναλογιστεί κανείς ότι, εφόσον τέτοιες συνθήκες καταγράφονται σε ιδιωτικές δομές που λειτουργούν με οικονομικό αντάλλαγμα, οι δυσκολίες στις δημόσιες δομές φροντίδας ηλικιωμένων —με περιορισμένους πόρους και αυξημένες ανάγκες— ενδέχεται να είναι ακόμη εντονότερες.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό:
είναι επαρκείς οι έλεγχοι και το ισχύον πλαίσιο προστασίας των ηλικιωμένων;
Και τελικά πόσο κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή που βρίσκεται στην δύση της ;
Από Βίκυ Μπαϊρακτάρη
