Υποταγμένη Ελλάδα – Δημοκρατία νεκρή Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη ξεσκεπάζει θεσμική κατάρρευση, πολιτική φοβία και εθνική υποτέλεια. Μια χώρα που δεν κυβερνάται πια, αλλά υποτάσσεται – και οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.
Από Βίκυ Μπαϊρακτάρη
Ξεκινώντας, κύρια Δελιβάνη πώς θα αξιολογούσατε σήμερα τη λειτουργία της δημοκρατίας στην Ελλάδα;
Το καθεστώς, που θα εδικαιούτο να φέρει το όνομα «δημοκρατία», εφαρμόζεται, ανά την υφήλιο, μόνο στο 8% του συνόλου. Ειδικά, στην Ελλάδα, και μόνο το γεγονός, ότι σε επαναληπτικές έρευνες, 7 στους 10 απαντούν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, είναι ενδεικτικό του που βρισκόμαστε. ΄Όπως είναι γνωστό, η Δικαιοσύνη αποτελεί το τελευταίο αποκούμπι του λαού, και όταν αυτό διασαλευτεί η κατάσταση γίνεται δραματική.
Κατά την άποψη σας, η χώρα διαθέτει πραγματική οικονομική και πολιτική αυτονομία; Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεαστεί η θέση της από τη συμφωνία με την Μερκοσούρ;
Δυστυχώς, στην περίπτωση της πατρίδας μας δεν είναι δυνατόν να γίνει λόγος για αυτονομία. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ακολουθούμε λύσεις, που συμφέρουν συμμάχους, φίλους αλλά όχι εμάς. Δεν αξιοποιούμε ευκαιρίες και δικαιώματα. Είμαστε φοβικοί. Μια από τις πολλές αποδείξεις, είναι και το ότι στα 85 χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου δεν τολμήσαμε να απαιτήσουμε το γερμανικό χρέος για το κατοχικό δάνειο, τις ανείπωτες οικονομικές καταστροφές, τις κλοπές μεγάλης αξίας αρχαιοτήτων, τους χιλιάδες φόνους και τα ανείπωτα βασανιστήρια που υπέστη ο ελληνικός λαός. Οι απαιτήσεις μας αυτές, απέναντι στη Γερμανία, ανέρχονται, με τους τόκους, σε πάνω από 1 τρισεκατομμύριο ευρώ. Δεν τα απαιτούμε, ενώ παράλληλα, ο λαός υφίσταται τις φονικές συνέπειες των Μνημονίων.7 στους 10 Έλληνες δεν βγάζουν, με το μισθό τους το μήνα. Η θλιβερή αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων είναι επίσης γνωστή. Κάνω απλή αναφορά, καθώς ο χώρος δεν επιτρέπει επέκταση. Ένα από τα τραγικά μας λάθη είναι ότι, χωρίς λόγο, κάναμε τη Ρωσία εχθρό. Δυστυχώς, η Επανάσταση του 1821 εξασφάλισε στην πατρίδα μας ελευθερία, αλλά όχι και ανεξαρτησία, ακριβώς όπως το επιθυμούσαν οι τότε και οι νυν Μεγάλες Δυνάμεις.
Για τη συμφωνία Μερκοσούρ, θέλω να πιστεύω ότι θα σταματήσει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Διαφορετικά, θα αποτελειώσει τον πρωτογενή τομέα μας, που ήδη βρίσκεται εδώ και καιρό σε κρίση, και η θνήσκουσα οικονομία μας θα εξαρτάται σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό από τον τουρισμό, με όλους τους εμφανείς κινδύνους, ιδίως σε περίοδο πολεμικής έξαρσης.
Με την ύπαρξη πολλών κομμάτων και πολιτικών κινημάτων, πώς βλέπετε ότι διαμορφώνεται η πορεία και η συνοχή της αντιπολίτευσης;
Ένα από τα προβλήματα είναι ότι αυτά δεν συνεργάζονται μεταξύ τους και έτσι αδυνατούν να φέρουν την απαραίτητη αλλαγή. Αρκετά από αυτά εκφράζουν χρήσιμες θέσεις για την Ελλάδα.
Τι σας ώθησε να συμμετάσχετε ως οικονομική σύμβουλος στην πρωτοβουλία της κ. Καρυστιανού;
Δεν είμαι οικονομική σύμβουλος της κυρίας Καρυστιανού. Απλώς, αν χρειαστεί τη βοήθεια μου για έναν προγραμματισμό της οικονομίας, θα τον έχει. Και τούτο, επειδή, όπως ήδη έχω εκφραστεί και γραπτώς, το μεγάλο πλήθος του λαού που την ακολουθεί και πιστεύει σε αυτήν, αποτελεί υπόσχεση μιας δυνητικής αλλαγής στον τόπο μας, από την οποίαν η χώρα έχει τραγική ανάγκη.
Η κ. Καρυστιανού έχει εκφράσει ότι το ζήτημα των αμβλώσεων θα έπρεπε να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση. Πώς σχολιάζετε αυτή τη θέση;
Εγώ δεν κατάλαβα αυτό που της απέδωσε μερίδα των ΜΜΕ με εμφανή στόχο να την αποδυναμώσει. Εγώ αντιθέτως κατάλαβα ότι εννοούσε, ότι θα έπρεπε να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για να μη γίνονται τόσες εκτρώσεις. Και προσθέτω: σε χώρα, που οι εκτρώσεις αντιπροσωπεύουν 400.000 το χρόνο, και σύμφωνα με σχετικούς υπολογισμούς, αν εξακολουθήσουμε έτσι, ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί το 2147 νομίζω ότι πρέπει να είναι ξεκάθαρη η ανάγκη μιας φωτισμένης πληθυσμιακής πολιτικής. Οχι, βέβαια, και σε καμία περίπτωση η απαγόρευση του δικαιώματος έκτρωσης στις γυναίκες. Θα ήθελα να επισημάνω και εδώ, τη γελοιότητα ορισμένων δημοσιογράφων και καναλιών, που θέλησαν να έχουν λόγο στο βαρύ πυροβολικό της οικονομικής επιστήμης, επικαλούμενοι “δραμιστές”, που όπως είναι γνωστό, είναι το χρήμα. Να δούμε πως θα τελειώσει αυτός ο τραγέλαφος.
Πώς κρίνετε συνολικά τη διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα, ειδικά σε ό,τι αφορά τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και τα μέτρα της κυβέρνησης;
Έχουν αποδειχθεί τόσο πολλά δυσμενή συμβάντα για τον τρόπο διαχείρισης της επιδημίας του κορονοϊού, στην πατρίδα μας, ώστε να περιττεύει μια επιπλέον δική μου προσθήκη. Να συνοψίσω, ότι υπήρξαν κατηγορίες για την εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων, ακόμη και δίωξη της κυρίας Ούρσουλας φον ντερ Λαϊεν, ασχέτως αν δεν κατέληξαν σε καταδίκη της. Επιπλέον, να αναφερθώ και στην έρευνα στην Ελλάδα, από γνωστό γιατρό, που απέδειξε ότι οι θάνατοι από κορονοϊό ήταν περισσότεροι για τους εμβολιασμένους, από τους ανεμβολίαστους.
Η περίοδος εκείνη ήταν σκοτεινή, από τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις, κατά τη διάρκεια της.
Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε «ψεκασμένους» όσους αρνήθηκαν τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτό;
Η κατηγορία του «ψεκασμένου» έχει γίνει πολύ προσφιλής στην Ελλάδα και αναφέρεται σε σωρεία θεμάτων. Μεταξύ και άλλων, «ψεκασμένοι» χαρακτηρίστηκαν και όσοι ήταν αντίθετοι με τη συμφωνία των Πρεσπών. Διερωτώμαι τι υποστηρίζουν τώρα ενόψει των οικτρών της συνεπειών; Δυστυχώς, είναι μια κατηγορία, η χρησιμοποίηση της οποίας, σε εντελώς ακατάλληλες περιπτώσεις, δείχνει το απελπιστικά χαμηλό επίπεδο πολλών συμπατριωτών μας, που δυστυχώς επεκτείνεται και σε θέματα πατριωτισμού. Ειδικότερα στην περίπτωση του κορονοιου οι κατήγοροι περί “ψεκασμένων” έλαβαν συντριπτικές απαντήσεις, για το πόσο ανόητες υπήρξαν.
Παράλληλα, πολλοί ασκούν κριτική σε όσους αρνούνται τον προσωπικό αριθμό ή την ψηφιακή ταυτότητα, επικαλούμενοι θρησκευτικές πεποιθήσεις και προσωπική ελευθερία. Πώς βλέπετε αυτή τη συζήτηση;
Ο προσωπικός αριθμός, με όλα όσα έπονται μετά την απόκτηση του, αποτελεί βίαιη εισβολή στην ιδιωτική μας ζωή. Ωστόσο, δυστυχώς, πολλά σύγχρονα δεδομένα αποδεικνύουν ότι εκτός του ιδιωτικού αριθμού, υπάρχει και σωρεία άλλων μεθοδεύσεων ουσιαστικής κατάργησης του ιδιωτικού απορρήτου. Φαίνεται, ότι πλήθος εκλεπτυσμένων μέσων τελευταίας τεχνολογίας, βρίσκονται μονίμως μαζί μας.
Η ταινία του Σμαραγδή για τον Καποδίστρια γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ποια πιστεύετε ότι είναι τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας αληθινός ηγέτης στις μέρες μας;
Η ταινία του Σμαραγδή, για τον Καποδίστρια ήταν ανάταση ψυχής, στην οποία δεν χωρούσε η όποιας μορφής μεμψιμοιρία για τις όποιες τεχνικές της ατέλειες. Για όσους γνωρίζουν λίγο ιστορία, η ταινία φέρνει δάκρυα απελπισίας, σε όσους την παρακολουθούν, μέσα από τη βεβαιότητα, ότι αν ο Καποδίστριας είχε ζήσει 5-6 χρόνια περισσότερα, η Ελλάδα θα είχε καταφέρει να γίνει σύγχρονο κράτος, χωρίς τις σημερινές μιζέριες, με οργάνωση, με πρόσωπο και θέσεις απέναντι σε φίλους και αντιπάλους.
Αναφορικά με την εξωτερική πολιτική, πώς κρίνετε τη σημερινή θέση της Ελλάδας και ποιες συμμαχίες θεωρείτε στρατηγικά σημαντικές;
Επικίνδυνα μίζερη, απομονωμένη, φοβική, Φοβούμαι ότι την περίοδο αυτή είναι δύσκολο να απαντήσω στην ερώτηση, γιατί είναι δυστυχώς χωρίς, προς το παρόν, ορατό και σταθερό αντικείμενο. Τα πάντα είναι εν τω γίγνεσθαι. Απλώς να ευχηθώ, να υπάρξουμε ευφυέστεροι, λιγότερο υποτελείς, πιο διαβασμένοι, με περισσότερο συνδυασμένες, από τις μέχρι τώρα επιλογές μας, για να ελπίζουμε σε μια καλύτερη θέση στη διεθνή σκηνή.
Μιλήστε μας για τα νέα σας βιβλία τι σας ώθησε στην συγγραφή του;
Τα νέα μου βιβλία είναι δύο και φέρουν τους αριθμούς 64 και 65. Το πρώτο από τα δύο αυτά φέρει την επιγραφή «Για την Ελλάδα που ματώνει», και χωρίζει, σε κεφάλαια, τις διάφορες πληγές χειρισμού μας των ζωτικών μας θεμάτων: εθνικά, οικονομίας, ανεκπλήρωτες απαιτήσεις μας, Ευρώ και Εθνικό Νόμισμα, Πόλεμος της Ουκρανίας και Ομιλίες μου. Καθώς τίποτα δεν βελτιώνεται στον τόπο μας, τα προβλήματα του παραμένουν διαχρονικά. Θεωρώ ότι είναι μια χρήσιμη πηγή απόκτηση γνώσεων σε, σχεδόν, όλα τα καίρια ζητήματα μας.
Το δεύτερο, Τιμή Στο 21 και Υποτέλεια, έχει συγκεντρώσει τις δραστηριότητες της παράλληλης Επιτροπής Εορτασμού του ’21, που εγώ δημιούργησα, προκειμένου να απαλειφθούν οι προσβολές των ηρώων μας, καθώς και πολλές ανιστόρητες θέσεις, όπως δυστυχώς υποστηρίχθηκαν από την επίσημη Επιτροπή εορτασμού του 1821.
Κλείνοντας, τι μήνυμα θα θέλατε να αφήσετε στους πολίτες για το μέλλον της Ελλάδας και τη δική τους ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία;
Να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, όλες και όλοι, για να ανυψώσουμε το θλιβερά χαμηλό επίπεδο της πατρίδας μας σε πολλούς καίριους τομείς της ζωής μας. Να επαναφέρουμε τον πατριωτισμό, που έχει υποστεί πραγματική καθίζηση, εξαιτίας σωρείας δυσμενών εξελίξεων. Να διαβάσουμε την ένδοξη ιστορία μας και να αντλήσουμε δύναμη από αυτήν. Να προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την τόσο επικίνδυνη επιπολαιότητα μας και να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα μας με μεγαλύτερη σοβαρότητα. Τέλος, να φροντίσουμε την ανύψωση των θεσμών, που έχουν υποστεί γενική κατρακύλα.
Από Βίκυ Μπαϊρακτάρη
Βιογραφικό
Μαρία Νεγρεπόντη ‑ Δελιβάνη
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από τη Νομική και τα Οικονομικά του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικό στη Σορβόννη, Παρίσι. Ήταν τακτική καθηγήτρια Οικονομικής Ανάλυσης και η πρώτη Ελληνίδα πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες βιβλία και επιστημονικά άρθρα.
