Απόψεις Άρθρα Πολιτική & Οικονομία

Αχ αυτά τα Μέσα…

Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης

Δεν μας «παίζουν» τα μέσα μαζικής ενημέρωσης,  για αυτό η παράταξή μας κυμαίνεται σε χαμηλά ποσοστά μετά από κάθε εκλογική διαδικασία,  είναι η μόνιμη επωδός των επικεφαλής των μικρών παρατάξεων συνήθως.   Και το εκφράζουν ως  παράπονο, γιατί  πάντοτε πιστεύουν και εκτιμούν ότι οι άλλοι φταίνε, τους πολεμά δήθεν το σύστημα και όχι οι  ίδιοι  με τις επιλογές και τις θέσεις τους,  αλλά και το τι πρεσβεύουν τελικά και τι επιδιώκουν.   Δεν αντιλαμβάνονται μάλλον ότι με τις πολιτικές τους,  τα προγράμματα και τις προτάσεις τους,  απευθύνονται μόνο σε ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας. Και όχι στο σύνολο των πολιτών.   Και φυσικά αυτό το περιορισμένο κοινό,  μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό μπορεί να τους δώσει. Στην κριτική  που ασκούν κατατάσσουν εύκολα όλους τους άλλους υποψηφίους,  σε κομματικούς,  συστημικούς και συμβιβασμένους,  που δεν διεκδικούν.   Όταν οι ίδιοι ευελπιστούν στη στήριξη κάποιων μικρών κομμάτων αμφιβόλου ιδεολογικής υπόστασης. Και μονίμως είναι αρνητικοί σε πολλά που γίνονται, που τα περικλείουν μάλιστα και με ένα μανδύα συνωμοσίας, που  δεν συνιστά και ξεκάθαρη πολιτική στάση.   Θαρρείς και ψηφίζουμε σε εθνικές εκλογές. Ακόμα και τα  πρόσωπα που στελεχώνουν την παράταξη τους,  απευθύνονται σε ένα περιορισμένο κοινό ψηφοφόρων, που εκ των πραγμάτων αυτό κατεβάζει κατά πολύ τον πήχη των προσδοκιών τους για μεγαλύτερα ποσοστά και συρρικνώνει τη δυναμική τους.   Μήπως ο στόχος τους τελικά δεν είναι να διεκδικήσουν ένα δήμο, ή περιφέρεια,  αλλά να εκλέξουν μόνο δυο τρεις συμβούλους τους όπως γίνεται, από την ηγετική τους ομάδα;  Και τα μέσα φυσικά τους «παίζουν» καθόλη την διάρκεια της 4ετίας, όταν λένε κάτι σημαντικό,  ή πράττουν.

————-

Βασικά για να το κατανοήσουν όλοι αυτοί οι αμφισβητίες και  αγωνιστές κατά του κατεστημένου,  όπως προσπαθούν να περάσουν για τον εαυτό τους, ο καθένας  κρίνεται καθόλη τη διάρκεια της θητείας του κι αυτό αξιολογεί ο κάθε πολίτης.

Και με κριτήριο και βάση αυτά που έχει να προτείνει . Μήπως πρέπει όμως  να κοιταχτούν καλύτερα στον πολιτικό τους καθρέφτη; Φυσικά όχι για να δουν πόσο όμορφοι  και διαφορετικοί είναι.

Αλλά κυρίως για να κατανοήσουν  γιατί άραγε δεν πείθουν τους πολίτες. Κανείς δεν τους φταίει στο δρόμο που επιλέγουν,  αφού ακόμα και την ευθύνη για τα ολιγομελή ψηφοδέλτια τους,  στο πλαίσιο του νόμου,  βαρύνει  πάλι μόνο τους ίδιους.

Αυτό εξάλλου είναι και ένα πρώτο τεστ αποδοχής τους από την κοινωνία που απευθύνονται και δεν βρίσκουν μάλλον την αναμενόμενη ανταπόκριση. Αν τους πίστευαν θα έκαναν και μεγαλύτερα ψηφοδέλτια.

Όλες οι εκλογές είναι πολιτικές με την ευρεία έννοια και πολλές φορές μπορεί οι επικεφαλής να ανήκουν σε κάποιο πολιτικό κόμμα,  αλλά προσπαθούν να στελεχώσουν την παράταξή τους με υποψηφίους και τα άλλα κόμματα,  στο πλαίσιο ενός πολυσυλλεκτικού και πολυκομματικού συνδυασμού.

Και φυσικά τα πρόσωπα στις αυτοδιοικητικές εκλογές πέραν των επικεφαλής,  παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για το τελικό αποτέλεσμα. Όπως και ο αγώνας που δίνει ο καθένας προεκλογικά,  με επισκέψεις,  επαφές,  προβολή,  στο πλαίσιο του πολιτικού παιχνιδιού.

Που έχει συγκεκριμένους όρους και κανόνες τους οποίους μάλλον απαξιώνουν,  ή αγνοούν,  οι θαυματοποιοί,  οι σωτήρες και οι παραπονιάρηδες  του τελευταίου μήνα, που  θα γκρινιάζουν και θα μέμφονται όλους τους άλλους και μετά τις εκλογές.

Αλλά δεν πρόκειται να κάνουν ούτε μία προσπάθεια να αλλάξουν τον εαυτό τους,  την πολιτική και την τακτική τους σε κάθε εκλογική διαδικασία.

———

Φταίει λόγου χάρη πάλι ο κόσμος για όσα συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και την ανθρωποφαγία που γίνεται τις τελευταίες ημέρες πριν από τις  δεύτερες κάλπες; Προφανώς και όχι. Ήδη ο σπόρος της καχυποψίας και της διχόνοιας υπάρχει.

Και αποτυπώνεται με την αμφισβήτηση ακόμα  ότι δεν θα λειτουργήσουν σωστά στις κάλπες,  για  θα διασφαλιστεί το αδιάβλητο για την επιλογή του νέου προέδρου. Αυτή η αντίληψη είναι διάχυτη  σε όλα τα επιτελεία των υποψηφίων.

Που ψάχνουν να βρουν δικούς τους αντιπροσώπους σε όλα τα εκλογικά κέντρα,  για να σιγουρευτούν ότι όλα θα γίνουν δημοκρατικά και με βάση το καταστατικό του κόμματος.

Οι καθαρόαιμοι κομματικοί  βέβαια δεν έχουν πρόβλημα,  αφού οι περισσότεροι σύντροφοι τους ελέγχουν το πλήθος των κομματικών οργανώσεων και στην επαρχία και στο κέντρο,  εν αντιθέσει με τους νεότερους,  όπως είναι ο Στέφανος Κασσελάκης.

Του οποίου οι υποστηρικτές και στη Χαλκιδική,   προσπαθούν να βρουν εθελοντές για όλα τα εκλογικά τμήματα,  με τον ανοιχτό πόλεμο που υπάρχει,  για έναν «ουρανοκατέβατο» για πολλούς συντρόφους και υποψηφίους.

Προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις φαίνεται να έχει η Έφη Αχτσιόγλου βέβαια,  αλλά σε κάθε εκλογική διαδικασία όλα είναι πιθανά.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.