Ι. Ταρνανίδης: Η Γλώσσα των Σκοπιανών είναι καθαρά σλάβικη
Συνέντευξη με τον καθηγητή και Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Σλαβικών Μελετών κ. Ιωάννη ταρνανίδη
Συνέντευξη με τον Σωτήρη Μπαϊρακτάρη και την Βίκυ Μπαϊρακτάρη
ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Καθηγητά, Εφ’όσον τελικά, καλώς ή κακώς, η λύση στο εθνικό μας Θέμα, αυτό με τα Σκόπια, Θα εξαρτηθεί από τις προτάσεις τον κ. Μάθιον Νίμιτς, ο οποίος φαίνεται να μη γνωρίζει καλά την ελληνική ιστορία κατ τις ελληνικές ευαισθησίες απέναντι στο δίκαιο ή ενδεχομένως και να υποτιμά γενικότερα τα μηνύματα της Ιστορίας, αν είσαστε στη θέση τον ‘Ελληνα διαπραγματευτή, τί διαφορετικό από όσα μέχρι σήμερα έχουν λεχθεί Θα τον προτείνατε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα τον έλεγα ότι είναι λάθος τραγικό και δεν οδηγεί πουθενά ή μάλλον οδηγεί στη σύγχυση και την καταστροφή η περιφρόνηση της ιστορίας τον κάθε λαού. Βεβαίως λέμε ναι στην απομυθοποίηση της Ιστορίας, όχι όμως στην δαιμονοποίηση της, πού σήμερα τείνει να κυριαρχήσει. Ιδιαίτερα λοιπόν, όταν κάνουμε λόγο για εθνική ταυτότητα, μόνο η ιστορία μπορεί να μας διαφωτίσει και να μας δώσει τη σωστή λύση. Η εθνική ταυτότητα δεν κατασκευάζεται σε κάποια γραφεία ούτε επιβάλλεται με αποφάσεις Οργανισμών, όσο σπουδαίοι και υψηλού επιπέδου και αν είναι αυτοί. Η Ιστορία τον κάθε λαού αποτελεί την πιο υπεύθυνη και αλάνθαστη πηγή, μέσα από την οποία μπορεί να αντλήσει τις απαντήσεις και τις λύσεις σε όποια ζητήματα προσανατολισμού τον ήθελαν προκύψει κατά την πορεία τον μέσα στο χρόνο, πολύ δε περισσότερο στις σχέσεις τον με τους γειτονικούς λαούς. Εφ’όσον δε, στην προκειμένη περίπτωση ο συγκεκριμένος λαός δεν είναι σε Θέση να μελετήσει ορθά την ιστορία του και καλείται κάποιος τρίτος να το πράξει αυτό, αυτός ο τρίτος θα πρέπει να είναι πολύ πιο προσεκτικός και να δείξει πολύ περισσότερο σεβασμό προς αυτή την ιστορία. Εάν, λοιπόν, ως εκπρόσωπος τον ΟΗΕ επιθυμείτε, Θα του έλεγα, να πετύχετε στο έργο σας και φιλοδοξείτε να προσφέρετε στους εμπλεκόμενους λαούς μας την καταλλαγή και την ειρήνευση, δεν έχετε παρά να σεβαστείτε και να συμβουλευτείτε την ιστορία μας.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Και λοιπόν, τι το συγκεκριμένο, σαφές και κατανοητό από όλους, μας διδάσκει στην προκειμένη περίπτωση η Ιστορία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το πρώτο σαφώς καταγεγραμμένο από την αδήριτη ιστορική γραφίδα, συγκεκριμένο δε και μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση γεγονός είναι ότι οι αυτοαποκαλούμενοι Makedonci είναι ένα από τα αρχαιότερα και αναλλοίωτα τμήματα τον ευρύτερου σλαβικού στοιχείου και δεν έχουν καμιά σχέση με τους Μακεδόνες. Δεν έχούν δε καμιά σχέση με τους Μακεδόνες, διότι ποτέ δεν συνάντησαν ξεχωριστούς Μακεδόνες. ‘Οταν έφτασαν στη μακεδονική γη, μεταξύ 6°ν και 7°ν αιώνα μ.Χ., αυτή κατοικούνταν αδιακρίτως από διάφορους βυζαντινούς πολίτες. Με αυτούς τους Ρωμαίους πολίτες, το `χριστιανικόν’ πλέον `φύλον’, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί της εποχής εκείνης(Βλ. Ιωάννη, μητρ. Θεσσαλονίκης, Τα Θαύματα τον Αγίου Δημητρίου, Ρ.G. 116, στ.1364Α, 1365A,1368C, 1369Α) ήρθαν σε επαφή και δεν ανακατεύτηκαν μαζί τους, παρά μόνο δέχτηκαν την πίστη τους και τον πολιτισμό τους, τον οποίο μάλιστα οι ίδιοι οι οικοδεσπότες (Κύριλλος κατ Μεθόδιος) μεταποίησαν και μεταγλώττισαν στη σλαβική των νεοφερμένων διάλεκτο. Συμπέρασμα: Η εθνική τους, λοιπόν, ταυτότητα είναι ξεκάθαρα σλαβική, με όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά της γνωρίσματα, τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τη συνείδηση κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε, πώς επικράτησε να αποκαλούνται Makedonci(=Μακεδόνες);
AΠΑΝΤΗΣΗ: Ο όρος Makedonci δεν είναι πρόσφατος• χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο της ύστερης τουρκοκρατίας (από το 18° αιώνα και εξής) από την ευρύτερη σλαβική κοινωνία, προκειμένου να διακρίνει τους Σλάβους της Μακεδονίας από τους λοιπούς Σλάβους γείτονές τους. Ο όρος, σύμφωνα με τη σλαβική γλώσσα είναι γεωγραφικός και σημαίνει, αδιακρίτως όλους τους Σλάβους της Μακεδονίας. Κατά παρόμοιο τρόπο, οι Σλάβοι κάτοικοι της Βοσνίας ονομάζονται Bosanci, τον Μαυροβουνίου Crnogorci κλπ. Μόνο στα νεότερα χρόνια και κυρίως μετά το 1945, όταν ο στρατάρχης Τίτο Θέλησε να πλήξει το κύρος και την επιρροή των γειτονικών Βουλγάρων και Σέρβων επί των κατοίκων της περιοχής, ενδεχομένως δε και της Ελληνικής παρουσίας από τα νότια, άλλαξε το νόημα τον όρού και τον προσέδωσε εθνική σημασία. Από εκείνη τη στιγμή κατ μετά άρχισε να καλλιεργείται στους εν λόγω Σλάβους η ιδέα, στην αρχή ότι είναι κάτι μεταξύ Σλάβων και Μακεδόνων και στη συνέχεια ότι είναι καθαρόαιμοι Μακεδόνες, απόγονοι του Φίλιππού κατ τον Μεγαλέξαντρον ! Αυτό, βέβαια, το τελευταίο επικράτησε μόλις τα τελευταία χρόνια, μετά την αποχώρηση τον προέδρού Γκληγκόροφ από την εξουσία της χώρας, όταν ανέλαβαν τα ηνία της οι πλέον φανατικοί προπαγανδιστές της αποσλαβοποίησης και της μακεδονοποίησης τον σλαβικού της στοιχείου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Το εγχείρημα, εκτός από παράλογο, φαίνεται κατ ιδιαίτερα δύσκολο. Θα μπορούσατε να μας πείτε με ποια μέσα ονειρεύονται να το πετύχουν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως. Αυτά, εξ άλλον, Θα έπρεπε να μελετήσουμε κατ να αντιμετωπίσουμε από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής τους, αντί να αναλισκόμαστε σε συνθήματα τύπον `η Μακεδονία ήταν, είναι και Θα είναι ελληνική’ ή, για το όνομά τους, ότι δεν δεχόμαστε `ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγα’ του όρού Μακεδονία! Κανένας σήμερα δεν μπορεί να αρνηθεί πια πως τα συνθήματα αυτά ήσαν που παρερμηνεύτηκαν από όλους τους ξένούς, συμμάχους μας και μη, και οδήγησαν σύσσωμη τα διεθνή κοινότητα εναντίον μας.
Τα μέσα λοιπόν που χρησιμοποίησαν κατ χρησιμοποιούν ακόμα είναι η μέσω της έντονης και καταπιεστικής προπαγάνδας, από την παιδική ήδη ηλικία, αλλοίωση της εθνικής συνείδησης τον απλοϊκού λαού, προκειμένου να λησμονήσει την πραγματική παράδοση κατ καταγωγή του και να πιστέψει πως κατάγεται από άλλο, μη σλαβικό γένος, το μακεδονικό. Για το σκοπό αυτό έχουν εναρμονίσει όλα τα σχολικά τους βιβλία και τη λοιπή εκπαιδευτική τους διαδικασία προς τη `μακεδονική’ προπαγάνδα, προσφάτως δε επιχειρούν να μακεδονοποιήσονν και την εξωτερική πολιτιστική τους εμφάνιση και φυσιογνωμία. Ξεχωρίζω δε την `εξωτερική’ (σύμβολα, επιγραφές, αγάλματα, ονόματα δημόσιων χώρων, κτιρίων κλπ.), διότι υπάρχουν και κάποια στοιχεία της εσωτερικής και πηγαίας σλαβικής τους φυσιογνωμίας, τα οποία δεν μπορούν να τα αλλάξουν και αυτά τους προδίδουν. Ποια είναι αυτά; Είναι πρωτίστως η γλώσσα τους και ακολουθούν τα υπόλοιπα ήθη και έθιμά τους, τα οποία για κακή τους τύχη είναι πανομοιότυπα με τα αντίστοιχα των άλλων Σλάβων!
ΕΡΩΤΗΣΗ: Δηλαδή πώς τους προδίδουν, όταν τη γλώσσα τους την αποκαλούν πια `μακεδονική’, καθώς και όλες τις άλλες εκφράσεις τον πολιτισμού τους, συνοδεύοντάς τις μάλιστα και με παραστάσεις κατ μνημεία μακεδονικά που βρέθηκαν στο έδαφός τους;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακριβώς αυτή η γλώσσα είναι που προδίδει την ανειλικρίνεια και την απάτη που Θέλουν να καθιερώσούν. Διότι, τη στιγμή που η γλώσσα τους είναι καθαρά σλαβική, ταυτόσημη στο μέγιστο ποσοστό της με τη βουλγαρική (λεξιλόγιο, ιδιωματισμοί, σύνταξη κλπ.) και εξίσου συγγενής με τις άλλες σλαβικές γλώσσες(σερβική, κροάτικη, ρωσική κλπ.), πλησιέστερη δε προς την παλαιοσλαβική, τη γλώσσα των αρχαίων Σλάβων, σε τι θα μπορούσε να βοηθήσει η μετονομασία της σε μακεδονική; Μήπως οι εμπνευστές αυτού τον παραλογισμού πιστεύουν ότι Θα τους ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι Σλάβοι, μετονομάζοντας και τις δικές τούς γλώσσες σε `μακεδονικές’; Αλλά και αυτό ακόμα αν θεωρητικά συνέβαινε -πράγμα αδιανόητο και προσβλητικό για τον υψηλό πολιτισμό κατ την αξιοπρέπεια τον σλαβικού κόσμου -, ποιόν θα έπειθε, όταν το εσωτερικό της γλώσσας τους παρέμενε αυτούσια σλαβικό; Θα ήταν, για παράδειγμα – για τους Σκοπιανούς πράγματι ισχύει – σαν να βάζουμε σε ένα τσουβάλι γεμάτο πατάτες την ετικέτα `μήλα’ και να θέλουμε να μας πιστέψουν ότι πουλάμε μήλα! Γίνεται; Δεν γίνεται! Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα στοιχεία τον πολιτισμού τους· οι μελωδίες, οι χοροί, τα ήθη και έθιμά τους δεν είναι μακεδονικά, είναι σλαβικά.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλά και πειστικά όλα αυτά από Θεωρητική άποψη. Τι γίνεται όμως με το πρακτικό μέρος που εξελίσσεται σε διεθνή κατοχύρωση τον `Συνταγματικού’ τους ονόματος, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας; Στο σημείο αυτό Θα ήθελα να μας πείτε τι από μέρους μας δεν προβλήθηκε σωστά και αν υπάρχει περιθώριο κάποιον ελιγμού προκειμένου να αποφύγουμε μια βέβαιη εθνική ταπείνωση.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατ’ αρχάς, Θα ήθελα με δύο λόγια να σχολιάσω αυτό το συνεχώς επαναλαμβανόμενο `συνταγματικό όνομα’ και προβαλλόμενο ως αμετακίνητο στοιχείο διεθνούς δικαίού. Θα μπορούσε μήπως ένα συνταγματικό όνομα της χώρας αυτής — εφ’όσον βρισκόμαστε στο χώρο τον παραλόγου- τον τύπον `Δημοκρατία π.χ. της Γερμανίας’ να Θεωρηθεί κατοχυρωμένο και απαραβίαστο; Ασφαλώς όχι. Γιατί λοιπόν το `Δημοκρατία της Μακεδονίας’ να θεωρείται απαραβίαστο ως συνταγματικό; Μήπως δεν είναι εξ ίσον παράλογο; Αλλά ας έρθουμε στο τι δέον γενέσθαι από εδώ και πέρα, εφ’ όσον βέβαια εξακολουθούν να υπάρχουν κάποια περιθώρια ελληνικής παρέμβασης. Είχαμε υποστηρίξει ανέκαθεν (από το 1990, Στα βόρεια της Μακεδονίας και Oz κατά Μακεδονίαν Σκλαβήνοτ, εκδόσεις Αφών Κνριακίδη) ότι πηγή διαστρέβλωσης της αλήθειας και αθέμιτης προπαγάνδας θα αποτελούσε κυρίως η κατοχύρωση της εθνικής τους ταυτότητας ως `μακεδονικής’ και λιγότερο η ονομασία τον κράτους τους. Διότι, εάν ο λαός της χώρας αυτής ονομαστεί μακεδονικός-Μακεδόνες, τότε η μάχη για την αλήθεια Θα έχει χαθεί, οι Έλληνες της Μακεδονίας θα βρεθούν σε μειονεκτική θέση και η εκείθεν προπαγάνδα θα οργιάσει, μη επιτρέποντας την ειρήνευση της περιοχής. Αυτό το γνώριζαν και το γνωρίζουν πολύ καλά οι γείτονές μας, αλλά το κρατούσαν κρυφό στα συρτάρια των διπλωματικών τους σχεδίων, μέχρι την ώρα που οι συζητήσεις περί το όνομα της χώρας τους έφτασαν σε ένα καταληκτικό στάδιο και άρχισαν να προτείνονται ονόματα, όπως `Βόρεια Μακεδονία’, `Άνω Μακεδονία’ κλπ., τα οποία δεν τους ενοχλούν ιδιαίτερα. Τότε, αφού βεβαιώθηκαν ότι ως προς το όνομα της χώρας τους οι προτάσεις δεν είναι πολύ μακριά και από τις δικές τους στοχεύσεις, έσπευσαν να φέρουν στην επιφάνεια το ουσιαστικότερο για τα απώτερα σχέδιά τους· το όνομα της εθνικής τους ταυτότητας. Σε μια λοιπόν από τις τελευταίες δηλώσεις τους, τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο πρόεδρος της γειτονικής μας σλαβικής κατά πλειοψηφία χώρας δήλωσαν με κάθε σαφήνεια: `Το βασικό Θέμα είναι αν Θα κερδίσούμε ένα πακέτο, που θα περιλαμβάνει έναν καθαρό ορισμό των ακρογωνιαίων λίθων της μακεδονικής εθνικής ταυτότητας. Μετά, μέσω δύσκολων και ίσως μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων για τα άλλα σημεία τον πακέτου, είναι δυνατό να καταλήξουμε σε συμφωνία…’ Υστερα και από αυτή την αποκάλυψη και επειδή το βασικό πρόβλημα βρίσκεται στη δυνατότητα αυτόματης και διεθνώς κατοχυρωμένης διάκρισης των δύο διαφορετικών ως προς την καταγωγή, τη γλώσσα και την ταυτότητά τούς λαών, τον ελληνικού και τον σλαβικού, που τυχαίνει λόγω ιστορικών συγκυριών να κατοικούν στον ίδιο ή σχεδόν τον ίδιο χώρο, τον μακεδονικό, πιστεύουμε πως μια σλαβοποιημένη και αμετάφραστη ονομασία — άσχετα με την αρχική ρίζα και προέλευσή της — που αναπόφευκτα και σύμφωνα με το γλωσσικό τούς ιδίωμα Θα επέλεγαν οι ίδιοι Σλάβοι γείτονές μας, αποφεύγοντας την κατά γράμμα επανάληψη και επικάλύψη προνπαρχόντων όρων, θα έδινε από μόνη της τη λύση. Διότι αφ’ ενός μεν Θα εξασφάλιζε την επιζητούμενη διάκριση μεταξύ των λαών μας και θα απέτρεπε τη μεταξύ τους σύγχυση και αφ’ ετέρού Θα εξουδετέρωνε κάθε σκέψη για συνέχιση της ανιστόρητης και επικίνδύνης εκείθεν προπαγάνδας, αφού οι Macedoniens(για τους Άγγλους και τους αγγλόφωνούς), οι Macedoniens(για τους Γάλλους και τους γαλλόφωνονς), οι Mazedonier(για τους Γερμανούς και τους γερμανόφωνονς) θα εξακολουθούσαν να είναι οι αρχαίοι Μακεδόνες και οι από αιώνες αναγνωρισμένοι και καταχωρισμένοι ως απόγονοί τους ‘Ελληνες της περιοχής. Η λύση την οποία Θα επέλεγαν σ’ αυτή την περίπτωση οι Σκοπιανοί Θα έδινε και μια σωστή βάση για τους Σλάβους και σλαβόφωνους, οι οποίοι μηχανικά και μόνο λεκτικά ταυτίζουν τους συγγενείς τους της Μακεδονίας με τους Μακεδόνες, για αναθεώρηση τον λεξιλογίου τους και αντικειμενική προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα.
