Χρήστος Πάχτας: Στο Επίκεντρο Θύελλας Αντιδράσεων ή Θύμα Πολιτικής Δίωξης;

 Αναλυτικό ρεπορτάζ για τις αντιδράσεις στο ΠΑΣΟΚ και την απάντηση του πρώην υπουργού στις αιχμηρές κατηγορίες για σκάνδαλα και διαπλοκή.

Επιμέλεια: Ελένη Παπαδημητριου

Αναμφισβήτητα, η τοποθέτηση του πρώην υπουργού Χρήστου Πάχτα στη Γραμματεία του Τομέα Ανάπτυξης και Επενδύσεων του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής έχει προκαλέσει ένα κύμα αντιδράσεων στο εσωτερικό του κόμματος. Η αιχμηρή επιστολή τεσσάρων στελεχών, που ζητά την ανάκληση της απόφασης, θέτει στο επίκεντρο τρεις συγκεκριμένες υποθέσεις που αφορούν τον κ. Πάχτα. Ωστόσο, μια πιο ενδελεχής εξέταση των γεγονότων και η παράθεση των επιχειρημάτων του ίδιου του κ. Πάχτα αναδεικνύουν μια πολυπλοκότερη εικόνα, αμφισβητώντας τον χαρακτηρισμό της επιλογής του ως “κακόγουστου αστείου”.

Αρχικά, αναφορικά με την πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας, τα στελέχη επικαλούνται μια δικαστική απόφαση που καταδικάζει την πώληση ως παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και ως πολιτική διαπλοκή. Ωστόσο, ο κ. Πάχτας στην απαντητική του επιστολή τονίζει ότι η συγκεκριμένη σύμβαση εγκρίθηκε με νόμο από τη Βουλή των Ελλήνων το 2003, και υποστηρίχθηκε διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και τα κυβερνητικά όργανα έκτοτε. Επιπλέον, επισημαίνει ότι οι αδειοδοτήσεις του επενδυτικού σχεδίου επικυρώθηκαν επανειλημμένα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, το οποίο με την απόφαση 1492/2013 ενέκρινε τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή, αναγνωρίζοντας τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας, την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και τη συμβατότητά της με το περιβάλλον. Η αναφορά του κ. Πάχτα στην πάγια και διαχρονική θέση της Ελληνικής Δημοκρατίας για την ορθολογική περιβαλλοντική διαχείριση και την επιδίωξη ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος μέσω της σύμβασης, καθώς και στην επιστολή του τότε Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που αναγνώριζε τους σκοπούς της σύμβασης, προσθέτουν βαρύτητα στα επιχειρήματά του. Επιπλέον, ο κ. Πάχτας υπενθυμίζει την κρίσιμη κατάσταση της εποχής, με την απεργία πείνας των μεταλλωρύχων και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στη διασφάλιση της συνέχισης της μεταλλευτικής δραστηριότητας και την αποφυγή της πτώχευσης, κάτι που είχε συμβεί ξανά στο παρελθόν.

Σχετικά με τις δωρεές ύψους 11 εκατ. € από την “Ελληνικός Χρυσός”, τα τέσσερα στελέχη επικαλούνται πόρισμα ορκωτού ελεγκτή που αμφισβητεί τη διαφάνεια και τη νομιμότητα των δωρεών προς τη δημοτική αρχή υπό τον κ. Πάχτα. Ωστόσο, ο κ. Πάχτας αντικρούει τον ισχυρισμό, αναφέροντας ότι οι καταγγελίες απορρίφθηκαν από το τμήμα οικονομικού εγκλήματος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών με την πράξη αρχειοθέτησης 719/2022, μετά από πλήρη έλεγχο. Επιπλέον, επισημαίνει ότι η δημοτική αρχή του Δήμου Αριστοτέλη ανέθεσε παρατύπως σε ιδιώτη τη διενέργεια ελέγχων νομιμότητας και σκοπιμότητας των αποφάσεων της προηγούμενης δημοτικής αρχής, παραβιάζοντας το συνταγματικό πλαίσιο ελέγχου των ΟΤΑ, ο οποίος ασκείται από τα θεσμοθετημένα όργανα. Ο κ. Πάχτας τονίζει ότι η τότε παράταξη της μείζονος μειοψηφίας είχε ζητήσει την αποστολή της υπόθεσης στον Οικονομικό Εισαγγελέα, θέση που καταγράφεται στην απόφαση 65/13.2.2017 του δημοτικού συμβουλίου.

Όσον αφορά την καταδίκη για συκοφαντική δυσφήμηση, ο κ. Πάχτας αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε ποινική καταδίκη και τονίζει ότι το ποινικό του μητρώο είναι λευκό. Παρά τις μηνύσεις που δέχθηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα του για την ανάπτυξη της περιοχής, όπως αναφέρει, δεν υπήρξε καμία καταδικαστική απόφαση εις βάρος του.

Ιδιαίτερη έμφαση στην επιστολή των στελεχών δίνεται στην “τροπολογία Πάχτα” του 2004 για το Πόρτο Καρράς, με αμφισβήτηση των ισχυρισμών του κ. Πάχτα περί δικαστικής δικαίωσης και υπενθύμιση της πολιτικής του ευθύνης. Σε αυτό το σημείο, η απάντηση του κ. Πάχτα είναι ιδιαίτερα αναλυτική. Υποστηρίζει ότι η υπόθεση αποδείχθηκε μια ευτελής προσπάθεια πολιτικής και προσωπικής εξόντωσης κατά την προεκλογική περίοδο του 2004, με τον θόρυβο να είναι τεχνητός και εντασσόμενος σε μια αήθικη διαπάλη για την εξουσία. Ο κ. Πάχτας αναφέρει ότι το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου αναγνώρισε την ανυπαρξία σκανδάλου και τον συκοφαντικό χαρακτήρα της επίθεσης εναντίον του. Επισημαίνει ότι η υπόθεση έχει κριθεί σε όλα τα επίπεδα και η δικαιοσύνη έχει αποφανθεί, ενώ οι σκοπιμότητες έχουν αποκαλυφθεί.

Ο κ. Πάχτας εξηγεί ότι η τροπολογία του 2004 δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να επιβεβαιώσει το ειδικό νομικό καθεστώς που ίσχυε για την επένδυση του Πόρτο Καρράς από τη δεκαετία του 1960 και είχε διαχρονικά εγγυηθεί η ελληνική πολιτεία μέσω πληθώρας νομικών παρεμβάσεων από όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Αντικρούει τους ισχυρισμούς περί αποχαρακτηρισμού δασικής έκτασης ή ευνοϊκής μεταχείρισης για παράνομες κατοικίες, τονίζοντας ότι η διάταξη δεν χορηγούσε κανένα πρόσθετο δικαίωμα στην εταιρεία πέραν αυτών που είχαν αναγνωριστεί διαχρονικά. Αναφέρεται δε στην απόφαση 36/2018 του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης που απέρριψε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς για αντισυνταγματικότητα του ΠΔ του 1976 που καθόριζε το ειδικό καθεστώς της επένδυσης.

Επιπλέον, ο κ. Πάχτας υπενθυμίζει τις προσπάθειες των πιστωτριών τραπεζών και την υπαγωγή του Πόρτο Καρράς σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης, καθώς και τη στήριξη της διατήρησης των θέσεων εργασίας από την τότε κυβέρνηση και τους πολιτικούς αρχηγούς. Αναφέρεται δε στην επιβεβαίωση του ειδικού νομικού καθεστώτος της επένδυσης από τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποίησης το 1999.

Σημαντικό στοιχείο στην επιχειρηματολογία του κ. Πάχτα αποτελούν οι δημόσιες τοποθετήσεις πολιτικών προσωπικοτήτων και δημοσιογράφων που αναγνώρισαν την αδικία που υπέστη και την πλήρη δικαίωσή του στην υπόθεση του Πόρτο Καρράς. Αναφέρει χαρακτηριστικά τις δηλώσεις του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη και των δημοσιογράφων Παντελή Καψή και Γιάννη Βλαστάρη, που κατέδειξαν τον συκοφαντικό χαρακτήρα των επιθέσεων εναντίον του. Επιπλέον, αναφέρεται στις αποφάσεις του ΕΣΡ και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που καταδίκασαν τον δημοσιογράφο Μ. Τριανταφυλλόπουλο για ψευδείς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς.

Τέλος, ο κ. Πάχτας τονίζει ότι η υπόθεση του Πόρτο Καρράς ανέδειξε τον κίνδυνο της παραμόρφωσης των γεγονότων από την τυφλή προεκλογική σύγκρουση και την ανάγκη θωράκισης του πολιτικού συστήματος από την κατασκευή ανυπόστατων κατηγοριών και τον λαϊκισμό. Κλείνοντας, εκφράζει την πεποίθησή του στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη και αντλεί δύναμη από τη σχέση εμπιστοσύνης με τους συμπατριώτες του στη Χαλκιδική.

Συνολικά, η απάντηση του Χρήστου Πάχτα παρουσιάζει μια διαφορετική οπτική των γεγονότων που επικαλούνται τα τέσσερα στελέχη. Μέσα από την παράθεση δικαστικών αποφάσεων, δημόσιων τοποθετήσεων και αναλυτικών εξηγήσεων για τις επίμαχες υποθέσεις, ο κ. Πάχτας επιχειρεί να ανασκευάσει τις κατηγορίες και να υπερασπιστεί την πολιτική του διαδρομή, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για την τελική έκβαση της εσωκομματικής αντιπαράθεσης και την απάντηση του Νίκου Ανδρουλάκη.