EDITORIAL

Σας ευχαριστούμε πολύ που για άλλη μια εβδομάδα κάνετε την καλή και σίγουρη επιλογή να κρατάτε στο χέρι σας την εφημερίδα μας Θέμα της Χαλκιδικής. Με πλούσια ύλη από όλη την Χαλκιδική. Με θέματα καλά διασταυρωμένα και με ζητήματα που καίνε.

Στην σημερινή ανάλυση μας θα αναδείξουμε ένα θέμα που αφορά τους φορείς της Χαλκιδικής. Πέρα και πάνω από τις δημόσιες σχέσεις, τις επαφές με φορείς του κέντρου, την εξυπηρέτηση θεμιτών αρκετές φορές προσωπικών εξυπηρετήσεων, οι φορείς όλοι μαζί θα έπρεπε να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να χαράξουν την αναπτυξιακή πορεία του τόπου, όχι για μερικά χρόνια αλλά για δεκαετίες. Όλοι μαζί να χωροθετήσουν και να δημιουργήσουν τον οδικό χάρτη για τα θέλω, τις διεκδικήσεις και την ανεύρεση πόρων για σημαντικά έργα.

Θα πρέπει αυτοί οι φορείς να καταλάβουν ότι οι κάτοικοι και επιχειρηματίες της Χαλκιδικής πληρώνουν πάρα πολλά στην πολιτεία η οποία δεν επιστρέφει σχεδόν τίποτα πίσω.  Άλλωστε ο στρουθοκαμηλισμός είναι μια χρόνια τακτική των πολιτικών μας ταγών. Αν γυρίσει κανείς το πρόσωπο του τριγύρω θα διαπιστώσει ότι είναι λίγα αυτά που θα δει και νιώσει περήφανος. Ποια είναι αυτά άραγε; Οι αγροτικές υποδομές; Σε καμιά περίπτωση! Χρόνο με το χρόνο η λειψανδρία εκτός από προβλήματα στον τουρισμό φέρει τεράστια ζητήματα και στους αγρότες. Η ελιά για παράδειγμα είναι η μεγάλη δύναμη του αγροτικού τομέα που χωρίς νερό σβήνει. Η νέα αγροτική πολιτική σχεδιασμένη από την Ευρωπαϊκή ένωση, επιβάλει κατασκευή τεχνικών έργων όπως φράγματα και τεχνικές λίμνες συγκράτησης των υδάτινων πόρων. Ποιες μελέτες όμως είναι ώριμες για τέτοια έργα; Ποια έργα μπορούν σχεδιαστούν για να δοθεί λύση στο πρόβλημα της λειψανδρίας; Ποια μπορεί να είναι η λύση σε αυτά τα ζητήματα; Που είναι οι τοπικοί μας Βουλευτές διαχρονικά να τρέξουν αυτά τα θέματα;  Για άλλη μια φορά άλλες περιοχές της Χώρας θα εκμεταλλευτούν τα κονδύλια και θα φτιάξουν υποδομές και εμείς για άλλη μια φορά θα είμαστε ουραγοί των εξελίξεων.

Οι οδικοί μας άξονες και αυτοί έχουν αφεθεί στην μοίρα τους. Κάτι πήγε να γίνει στο δρόμο Μουδανιών- Ν. Ποτίδαιας αλλά και εκεί κόλλησε ο δρόμος για λίγα χιλιόμετρα πριν την γέφυρα γιατί δεν είχε δημοπρατηθεί το επίμαχο σημείο. Ακόμη σαφώς και βελτίωσε την κατάσταση η παράδοση του δρόμου Ν. Φώκαιες- Καλλιθέα, αλλά και αυτός λύνει το μισό πρόβλημα καθώς από την Κασσάνδρεια και μέχρι την Αγία Παρασκευή ο δρόμος έχει τα κακά του χάλια.  Όσο για το δεύτερο πόδι το μόνο που θα αναφέρουμε ότι οι δρόμοι αυτοί έγιναν επί Χούντας…

Η λύση θα μπορούσε να είναι ο σιδηροδρομικός προαστιακός. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που αποκαλύψαμε την ύπαρξη μελέτης από το 2007 όπου περιλάμβανε την σύνδεση της Θεσσαλονίκης αλλά και ειδικότερα του αεροδρομίου Μακεδονία αρχικά με τα Νέα Μουδανιά. Αν και η εφημερίδα μας στο παρελθόν είχε γράψει για την διεκδίκηση αυτού του έργου, εντούτοις κανείς φορέας δεν φαίνεται να το διεκδικεί!

Ίσως ήρθε η ώρα η κοινωνία να το διεκδικήσει άμεσα  με την δημιουργία ομάδας πολιτών υπέρ του σιδηρόδρομου στην Χαλκιδική. Σε όλη την Ευρώπη το τρένο παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Στην Χαλκιδική που είναι μια τουριστική περιοχή με διασύνδεση με το αεροδρόμιο, η διεκδίκηση αυτού του έργου θα είναι κομβικής σημασίας. Άλλωστε μεγάλο κέρδος θα έχει και ο Δήμος Νέας Προποντίδας καθώς θα βοηθηθεί άμεσα και το λιμάνι των Νέων Μουδανιών όπως και η Νέα Καλλικράτεια καθώς ο προαστιακός θα κάνει στάση και εκεί. Σε δεύτερο σημείο είναι πιο εύκολο η χάραξη γραμμής 2 για την Σιθωνία και γραμμής 3 για την Κασσάνδρα. Άλλωστε ένας πρόχειρος απολογισμός του έργου είναι περίπου στα 80 εκ. μέχρι τα Νέα Μουδανιά και σε δεύτερη φάση σε άλλα 70 εκ. για την σύνδεση των δυο άλλων γραμμών. Δηλαδή περίπου με 150 εκ. ευρώ η Χαλκιδική θα πάρει ανάσα. Ευχόμαστε οι πολιτικοί μας ταγοί να ξυπνήσουν και να διεκδικήσουν τα κονδύλια αυτά που προβλέπονται για την περιοχή μας.