Η ευωδία της Χαλκιδικής και η κακοσμία του ΟΠΕΚΕΠΕ….

Καθώς οι ειδήσεις μας κατακλύζουν καθημερινά με αναταράξεις, παραιτήσεις και σκάνδαλα, η σκέψη μου ταξιδεύει συχνά σε έναν τόπο όπου ο χρόνος μοιάζει να κυλά διαφορετικά, σε έναν τόπο όπου η ομορφιά της φύσης καταπραΰνει την ψυχή και επαναφέρει την ισορροπία. Αυτός ο τόπος είναι η Χαλκιδική μου.

Δεν μπορώ παρά να αναλογιστώ πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα εδώ, μακριά από τα πολιτικά παρασκήνια και τις φουρτούνες που συγκλονίζουν την Αθήνα. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις ραγδαίες εξελίξεις και τις παραιτήσεις υπουργών, υφυπουργών και γενικών γραμματέων, ήταν, ομολογουμένως, αναμενόμενο για πολλούς. Η κυβέρνηση, όπως φάνηκε, δεν είχε το περιθώριο να διαχειριστεί με τα ίδια λάθη ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα, μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Η δικαιοσύνη θα δείξει αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες, αλλά το κύριο μέλημα ήταν να φανεί ότι τέτοιου είδους πολιτικές συμπεριφορές, με συνδιαλλαγές και ρουσφέτια, δεν γίνονται ανεκτές.

Εδώ, όμως, στη Χαλκιδική, το μόνο “σκάνδαλο” που μας απασχολεί είναι το πού θα βουτήξουμε σήμερα, σε ποια παραλία το νερό θα είναι πιο γαλαζοπράσινο. Οι ψίθυροι της πολιτικής είναι μακρινοί, σχεδόν ακατανόητοι, όταν ακούς μόνο το κύμα να σκάει στην ακτή και το θρόισμα των πεύκων. Τα “περίεργα τηλεφωνήματα” της ΕΥΠ φαντάζουν τόσο μακρινά, όταν το μόνο τηλεφώνημα που περιμένεις είναι αυτό από τους φίλους σου για το απογευματινό καφεδάκι.

Η κυβέρνηση είναι μουδιασμένη, προσπαθώντας να μετριάσει το πολιτικό κόστος. Το πλήγμα από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ίσως μεγαλύτερο κι από αυτό των Τεμπών, φαντάζει ως συνέχεια μιας νοσηρής κατάστασης που κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι πολίτες, ως συνήθη “υποζύγια”, θα κληθούν να πληρώσουν τα πρόστιμα για την κακοδιαχείριση άλλων. Εδώ, όμως, στη Χαλκιδική, οι άνθρωποι νοιάζονται περισσότερο για την τιμή της ελιάς και την ποιότητα του ψαριού.

Οι διάλογοι που διέρρευσαν αποκαλύπτουν μια θλιβερή εικόνα: κάποιοι γνώριζαν την κατάσταση και αντί να τη διορθώσουν, προσπαθούσαν να την εκμεταλλευτούν για προσωπικούς, πολιτικούς ή ψηφοθηρικούς λόγους. Η “αρρωστημένη λογική” ότι τα χρήματα της ΕΕ πρέπει να “παίρνονται” όσο το δυνατόν περισσότερα, ακόμα και με παραβατικές πρακτικές, είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Όσο για τους χάρτες και τα βοσκοτόπια, εμείς εδώ ξέρουμε ακριβώς πού είναι το κάθε δέντρο, κάθε κλήμα, κάθε βράχος. Δεν χρειαζόμαστε περίπλοκα συστήματα για να ξέρουμε ποιος δικαιούται τι.

Ειδικά οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης που δήλωναν βοσκοτόπια ακόμα και στην περιοχή μας, είναι κάτι που προκαλεί θυμηδία, αν δεν ήταν τόσο σοβαρό. Είναι καιρός, τώρα που ο κόμπος έφτασε στο χτένι και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, να βρεθούν οι κλέφτες και να επιστρέψουν όσα λυμάνθηκαν. Είναι μια ευκαιρία για την κυβέρνηση να δείξει ότι βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Εδώ, στη Χαλκιδική, ελπίζουμε ότι αυτή η “μεγάλη ευκαιρία” για εξυγίανση του συστήματος των αγροτικών επιδοτήσεων δεν θα χαθεί. Ελπίζουμε ότι οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν, ανεξάρτητα από το πόσο ψηλά βρίσκονται. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η δικαιοσύνη είναι κάτι που αναζητούν όλοι, από τον πιο απλό αγρότη μέχρι τον πιο υψηλόβαθμο αξιωματούχο. Και εδώ, στην ηρεμία της Χαλκιδικής, η αίσθηση της δικαιοσύνης είναι κάτι που οι άνθρωποι εκτιμούν και απαιτούν.

Είναι σαν να ζούμε σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Ο ένας, γεμάτος πολιτικές ίντριγκες και σκάνδαλα, και ο άλλος, γεμάτος φυσική ομορφιά και την απλότητα της καθημερινότητας. Ας ελπίσουμε ότι ο κόσμος της ομορφιάς και της δικαιοσύνης θα επικρατήσει τελικά.