Το μυστικό του 24,99% στον εκλογικό νόμο και ένας ανασχηματισμός που είναι σαν να μην έγινε…
Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης, αν και αναμενόμενος, δεν κατάφερε να φέρει την ανανέωση που πολλοί προσδοκούσαν. Οι αλλαγές ήταν περιορισμένες και σε μεγάλο βαθμό αφορούσαν μετακινήσεις προσώπων μεταξύ υπουργείων, χωρίς να σηματοδοτούν μια ουσιαστική αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης. Φυσικά για άλλη μια φορά συνεχίστηκε η παράδοση που θέλει την Χαλκιδική ιδιαίτερα στην Νέα Δημοκρατία να μην έχει ποτέ εκπρόσωπο στην Κυβέρνηση. Ιστορικά από το 1974 μέχρι και σήμερα, αν και έχουν εκλεγεί κατά σειρά 10 Βουλευτές του Κόμματος, κανείς δεν έχει Υπουργοποιηθεί ποτέ!!!
Θυμίζω ότι κατά σειρά εκλέχτηκαν οι Δημήτρης Στάμος, Αθανάσιος Φιλιππίδης, Κώστας Τσιουπλάκης, Βαρσάμης Γιοβανούδας, Βασίλης Βαρδαρινός, Αθηναίος Φλωρίνης, Βασίλης Πάπας, Γιώργος Βαγιωνάς, Ευθύμης Καρανάσιος και Γιάννης Γιώργος που είναι σήμερα Βουλευτής. Εν αντιθέσει το ΠΑΣΟΚ μετράει δυο Υπουργούς, τον Χρήστο Πάχτα και τον Γιάννη Δριβελέγκα… Φυσικά η Χαλκιδική πάντα ήταν γενναιόδωρη στα ποσοστά που έδινε στην Νέα Δημοκρατία.
Στα φρέσκια κουλούρια όμως, η κριτική που ασκείται είναι έντονη, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι ο ανασχηματισμός δεν απάντησε στα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως η ακρίβεια, η υγεία και η παιδεία αλλά και το μεγάλο θέμα των Τεμπών που η κοινωνία ζητά επιτέλους κάθαρση. Επιπλέον, η επιλογή προσώπων που έχουν ήδη διατελέσει σε κυβερνητικές θέσεις δεν δημιουργεί αίσθηση ανανέωσης και φρεσκάδας.
Σήμερα όμως θα σας κάνω μια αποκάλυψη που μπορεί να αλλάξει πολλά. Ο εκλογικός νόμος που σχεδιάστηκε από την Νέα Δημοκρατία το 2019 και είναι εν ισχύ, έχει μια σημαντική λεπτομέρεια, που υπό προϋποθέσεις μπορεί να φέρει ανατροπές. Συγκεκριμένα αναφέρει πως αν το Πρώτο Κόμμα, λάβει σε Βουλευτικές εκλογές 24,99% και κάτω, τότε οι έδρες διαμυράζονται με το σύστημα της απλής αναλογικής… Και αν σήμερα η ΝΔ δείχνει ότι θα κινείται ανάμεσα στο 25 με 30%, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα κατρακυλήσει και άλλο στα όρια που προανέφερα.
Αυτό το στοιχείο έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι ο εκλογικός νόμος δίνει την ευκαιρία στα Κόμματα της αντιπολίτευσης να συνασπιστούν και να σχηματίσουν μια μεταβατική Κυβέρνηση, ώστε να κάνουν πράξη το τσιτάτο τους για να φύγει ο Μητσοτάκης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με πράξεις και όχι με λόγια. Πόσες όμως πιθανότητες υπάρχουν καταρχήν ακόμη και έτσι να φτάσουν τα κουκιά ώστε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και Πλεύση Ελευθερίας να λάβουν περίπου 42% όλοι μαζί ώστε να έχουν τον μαγικό αριθμό 151; Και αν δεν καταστεί αυτό δυνατόν πόσο έτοιμοι θα είναι αν γίνουν επαναληπτικές εκλογές άμεσα, να σχηματίσουν μια πλατφόρμα όπως έγινε στην Γαλλία σε ένα ενιαίο Κόμμα ή Κόμμα Συνασπισμού ώστε να κατελθούν με κοινά ψηφοδέλτια και να κερδίσουν τον Μητσοτάκη με καλύτερους όρους; Όλα αυτά βέβαια είναι σενάρια επί χάρτου, αλλά πάντα έχουν κάποια βάση…
Εν κατακλείδι, ο ανασχηματισμός θα μπορούσε να είχε αποτελέσει μια ευκαιρία για την κυβέρνηση να στείλει ένα μήνυμα ανανέωσης και να δείξει ότι αφουγκράζεται τις ανησυχίες της κοινωνίας. Ωστόσο, οι περιορισμένες αλλαγές και η επιλογή προσώπων που έχουν ήδη διατελέσει σε κυβερνητικές θέσεις δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν αυτή την αίσθηση.Η κοινωνία αναζητά απαντήσεις στα κρίσιμα ζητήματα που την απασχολούν και αναμένει από την κυβέρνηση να λάβει ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Ο ανασχηματισμός, όπως έγινε, δεν φαίνεται να αποτελεί την απάντηση σε αυτές τις προσδοκίες.
