Άναυδοι  σαν απλοί θεατές  και οργισμένοι ως σκεπτόμενοι πολίτες

Άναυδοι  σαν απλοί θεατές  και οργισμένοι ως σκεπτόμενοι πολίτες, παρακολουθούμε  καθημερινά το πόσο  εκτινάσσεται στα ύψη η τιμή της βενζίνης,  του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και το ανεξήγητο εν μέρει και δυσβάσταχτο όμως κόστος,  στους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας.
Που ανατρέπει ήδη τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, όπως των επιχειρήσεων, αλλά και των δήμων. Περιμένοντας τα νέα μέτρα στήριξης που θα εξαγγείλει πάλι η κυβέρνηση με χρονοκαθυστέρηση και τις πολιτικές που θα εφαρμόσει η ΕΕ.
Και ακούμε μάλλον ανεπαρκή και αναιτιολόγητα επιχειρήματα, αλλά και αστείες δικαιολογίες,  ότι όλα αυτά δήθεν οφείλονται στην ενεργειακή κρίση. Η οποία όμως είχε δείξει το αποτύπωμα της στο πρώτο κύμα αυξήσεων.
Τώρα επικαλούνται όλοι  ως βολικό άλλοθι για το τρελό ράλι των τιμών,  την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία, θαρρείς και τις τεράστιες ποσότητες καυσίμων που διακινούνται παγκόσμια, το μεγαλύτερο ποσοστό το προμηθεύονται από αυτές τις χώρες.
Άρχισε μάλλον να γίνεται ξεκάθαρο  ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι,  ότι υπάρχουν ήδη αθέμιτες πρακτικές από τις μεγάλες εταιρείες,  που βρήκαν τρόπο να αισχροκερδούν,  ιδιαίτερα σε δυο απανωτές κρίσεις.
Το κατήγγειλε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος  Μητσοτάκης και ακούγεται και από πολλούς τώρα στην ΕΕ. Το θέμα όμως είναι ότι ο ρόλος τους δεν είναι να καταγγέλλουν μόνο, αλλά να κάνουν αυστηρούς ελέγχους και να επιβάλλουν πρόστιμα.
Να βάζουν πλαφόν επίσης στις τιμές για να προστατεύουν τον πολίτη.  Και να αντιλαμβάνονται με απλά μαθηματικά κατά πόσο επηρεάζονται πραγματικά οι τιμές και μέχρι πόσο μπορεί να ανέβουν τα καύσιμα,  με βάση τα ποσοστά που τροφοδοτούνται από μία χώρα.
Προφανώς δεν μας πείθουν. Σε ύψη ρεκόρ είχε φθάσει το βαρέλι πετρελαίου και στον πόλεμο του Κόλπου,  αλλά  η βενζίνη δεν πέταγε πάνω από τα δυο ευρώ. Κάπου δεν εξηγούνται  όλα αυτά με την απλή λογική.
—–
Άρχισαν να μας βομβαρδίζουν και οι εταιρίες ενέργειας με σποτάκια, για να δικαιολογήσουν τις υπέρογκες αυξήσεις.   Αποδίδοντας τες στην μεγάλη ζήτηση που δημιουργήθηκε για ενέργεια βγαίνοντας από την πανδημική περίοδο.
Η ακόμα στα ανεπαρκή αποθέματα φυσικού αερίου στην Ευρώπη, στα προβλήματα στις μεταφορές, τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια που υπολειτουργούσαν λόγω ανομβρίας  και πολλές άλλες τέτοιου τύπου δικαιολογίες.
Μήπως όμως αν θα γίνουν σοβαροί έλεγχοι στα ενδότερα των μεγάλων εταιριών ενέργειας, θα βρεθούν  λαβράκια που θα πρέπει να καταγγελθούν επίσημα;
Δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει και ένας παραλογισμός σε όλα αυτά τα κερδοσκοπικά παιχνίδια για το ενεργειακό κόστος. Εθελοτυφλούν οι κυβερνήσεις και βολεύονται στις διπλωματικές τους επιδιώξεις,   αφήνοντας στο απυρόβλητο κάποιες μεγάλες εταιρείες;
Δεν πρέπει να γίνουν εξονυχιστικοί έλεγχοι για αθέμιτες πρακτικές και αισχροκέρδεια εν μέσω κρίσης; Η εξάρτηση πολλών κρατών από το ρωσικό αέριο δεν είναι και σε τόσο μεγάλα ποσοστά παγκόσμια,  για να καθορίζουν και να επιβάλλουν τόσο μεγάλες αυξήσεις;
Μήπως υποτιμούν τη νοημοσύνη μας,  ή δεν μπορούν να ελέγξουν τα του οίκου τους; Άραγε δεν βλέπουν και το απλό,  ότι ακόμα και όταν κατεβαίνουν οι τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο,  έστω και για λίγες ημέρες, τα καύσιμα συνεχίζουν να πουλιούνται ακριβά;
Ενώ όταν ανεβαίνουν,  ακριβώς την ίδια ημέρα η την επόμενη αναπροσαρμόζουν προς τα πάνω τις τιμές. Την πτώση των τιμών τη θεωρούν μάλλον μεταβατικό στάδιο αναμονής και την άνοδο δικαιολογημένη συνέπεια και φυσιολογική.
Όπως και η κυβέρνηση μας προετοιμάζει με χρονοκαθυστέρηση πάλι ότι θα ανακοινώσει τα νέα μέτρα στήριξης,  που θα είναι πιο γαλαντόμα σε σχέση με αυτά στο παρελθόν. Γιατί όμως τώρα;
Αντιλήφθηκαν τα λάθη τους ότι είναι δυσβάσταχτο το κόστος για τους πολίτες;  Προφανώς όχι. Αφού και οι επόμενοι λογαριασμοί θα είναι φωτιά για πολλούς. Απλώς ποντάρουν στις μικρότερες καταναλώσεις στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, τώρα που θα φτιάξει ο καιρός. Και θα φανούν και  πιο γενναιόδωροι στα ποσοστά, με …λιγότερα.