ΤΟ ΥΣΤΑΤΟ «ΑΝΤΙΟ» ΣΤΗ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ: Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗ «ΜΕΓΑΛΗ ΚΥΡΙΑ»

Κείμενο Αναστασία Δεκάκη

H Ελλάδα ολόκληρη στέκεται με σεβασμό και συγκίνηση για να αποχαιρετήσει τη Μαρινέλλα. Την ώρα της εξοδίου ακολουθίας, οι μνήμες από τις μυθικές της εμφανίσεις στη Χαλκιδική ζωντανεύουν ξανά, σαν ένα ελάχιστο «ευχαριστώ» για όσα μας χάρισε.

Υπάρχουν φωνές που τραγουδούν την ιστορία και φωνές που γράφουν ιστορία. Η Μαρινέλλα ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με μια πορεία που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, η Κυριακή Παπαδοπούλου κατάφερε να μετεξελιχθεί από το σεμνό κορίτσι που στεκόταν στο πλευρό του Στέλιου Καζαντζίδη, στο απόλυτο σύμβολο της ελληνικής show woman.

Η Επανάσταση μιας Γυναίκας επί Σκηνής Η Μαρινέλλα δεν ήταν ποτέ «απλώς μια τραγουδίστρια». Ήταν εκείνη που τόλμησε να πετάξει το μικρόφωνο από τη βάση, να σηκωθεί από την καρέκλα και να χρησιμοποιήσει όλο της το σώμα για να ερμηνεύσει. Καθιέρωσε ένα νέο είδος θεατρικού τραγουδιού στην Ελλάδα, ενώ η διαδρομή της, από το «Σταλιά Σταλιά» μέχρι τις μεγαλειώδεις παραστάσεις στο Ηρώδειο, ήταν ένα διαρκές μάθημα εξέλιξης και πειθαρχίας.

Το Φαινόμενο της Διαχρονικότητας Αυτό που την καθιστούσε μοναδική ήταν η ικανότητά της να παραμένει πάντα επίκαιρη. Συνεργάστηκε με τους κορυφαίους και τραγούδησε κάθε είδος μουσικής με την ίδια απαράμιλλη τεχνική. Για την Ελλάδα, η Μαρινέλλα ήταν και θα παραμείνει η φωνή που μας συντροφεύει στις χαρές και στις λύπες, η γυναίκα που απέδειξε ότι η τέχνη δεν έχει ηλικία, παρά μόνο πάθος.

ΠΟΣΕΙΔΙ: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Για τη Μαρινέλλα, η Χαλκιδική δεν ήταν μόνο ένας επαγγελματικός σταθμός. Ήταν το σπίτι της. Η εξοχική της κατοικία στο Ποσείδι αποτελούσε για δεκαετίες το προσωπικό της ησυχαστήριο. Εκεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η «μεγάλη κυρία» γινόταν η απλή «Κυριακή».

Οι ντόπιοι στο Ποσείδι θα τη θυμούνται πάντα για τη διακριτικότητά της: το πρωινό μπάνιο, τις καθημερινές αγορές στα τοπικά παντοπωλεία με χαμηλό προφίλ, και τις στιγμές αφοσίωσης στην κόρη της, Τζωρτίνα, και τα εγγόνια της. Το σπίτι της, σημείο αναφοράς και φιλοξενίας για τον καλλιτεχνικό κόσμο της Βόρειας Ελλάδας (συνδεδεμένο ιστορικά με τις εποχές του θρυλικού «Ακροάματος»), ήταν ο χώρος όπου η ίδια μαγείρευε για τους φίλους της, απολαμβάνοντας την ηρεμία του κήπου της με θέα το Αιγαίο.

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΤΗΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: ΟΤΑΝ Η ΣΙΒΗΡΗ ΚΑΙ Η ΣΑΝΗ ΥΠΟΚΛΙΝΟΝΤΑΝ

Η σχέση της Μαρινέλλας με το κοινό της Χαλκιδικής ήταν παλιά και βαθιά. Σήμερα, θυμόμαστε τις δύο πιο εμβληματικές στιγμές που η φωνή της ενώθηκε με την αύρα του τόπου μας:

Το «Ρεσιτάλ» του 2013 (Αμφιθέατρο Σίβηρης): Η συνάντησή της με τον Κώστα Χατζή στο Φεστιβάλ Κασσάνδρας προκάλεσε ρίγη συγκίνησης. Ήταν μια βραδιά που θύμισε τις ένδοξες στιγμές της ελληνικής μουσικής, με χιλιάδες κόσμου να σιγοτραγουδά κάτω από τον έναστρο ουρανό. Την ίδια χρονιά, τον Ιούλιο, είχε μαγέψει και τον Λόφο της Σάνης μαζί με τον Κώστα Μακεδόνα.

Το ιστορικό «βούλιαγμα» του 2017 (11 Αυγούστου, Σίβηρη): Στις 11 Αυγούστου του 2017, η Μαρινέλλα, μαζί με την Ελένη Βιτάλη και τη Γλυκερία, χάρισαν μια ιστορική παράσταση. Το Αμφιθέατρο της Σίβηρης ήταν κυριολεκτικά κατάμεστο, με χιλιάδες κόσμου να αποθεώνει τις τρεις κυρίες σε μια από τις πιο εμπορικές και επιτυχημένες βραδιές στην ιστορία του θεσμού.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ

Η Μαρινέλλα, με τη χαρακτηριστική ειλικρίνεια που τη διέκρινε, λάτρευε τον Βορρά: «Εδώ πάνω ο κόσμος έχει μια άλλη θέρμη. Όταν βλέπω το κοινό στη Μακεδονία, νιώθω ότι τραγουδάω στους δικούς μου ανθρώπους».

Σήμερα, η Χαλκιδική την αποχαιρετά με το πιο θερμό της χειροκρότημα. Η φωνή της δεν θα σωπάσει ποτέ, όσο θα υπάρχουν τα τραγούδια της να μας θυμίζουν τι σημαίνει αληθινή αρχοντιά.

Καλό ταξίδι, Μεγάλη Κυρία.