Χαλκιδική 2026: Το Στοίχημα της Φιλοξενίας ανάμεσα σε Early Bookings και «Ανοιχτές Πληγές»
Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Αν με ρωτούσε κανείς πώς νιώθω για τη σεζόν που ξεκινά, η απάντηση θα ήταν δύο λέξεις που ακούω παντού γύρω μου: «συγκρατημένη αισιοδοξία». Το 2026 μπήκε με το δεξί, οι αριθμοί στα χαρτιά ευημερούν, αλλά όσοι βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή του τουρισμού στη Χαλκιδική, ξέρουμε ότι ο δρόμος φέτος έχει περισσότερες στροφές από όσες φαίνονται στον χάρτη.
Κοιτάζοντας πίσω στο 2025, είδαμε τις διανυκτερεύσεις να ανεβαίνουν κατά 5% – 8%. Κι όμως, αν μιλήσετε με έναν ξενοδόχο, θα σας πει πως ο τζίρος έμεινε στάσιμος. Είναι αυτό το παράξενο «ισοζύγιο» όπου τα έσοδα αυξάνονται, αλλά οι λογαριασμοί και οι επιβαρύνσεις τα «καταπίνουν» πριν προλάβουν να φτάσουν στο ταμείο.
Φέτος, το σκηνικό αλλάζει. Οι Βρετανοί, οι Ολλανδοί και οι Πολωνοί δείχνουν να ψηφίζουν Χαλκιδική δαγκωτό, ενώ η νέα αεροπορική σύνδεση από τη Βόρεια Ρουμανία προς το αεροδρόμιο «Μακεδονία» από τον Μάιο, είναι η ένεση αναζωογόνησης που χρειαζόμασταν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γιώργος Μπρουτζάς του Τουριστικού Οργανισμού Χαλκιδικής, ανοίγουμε πανιά και για Σκανδιναβία, Δανία και Ελβετία. Είναι κινήσεις ματ, αλλά αρκούν;
Πρέπει να το παραδεχτούμε: ο τρόπος που ταξιδεύει ο κόσμος άλλαξε. Ξεχάστε τον Βρετανό που έκλεινε τις διακοπές της επόμενης χρονιάς πριν καν στεγνώσει το αντηλιακό του. Η αβεβαιότητα μας έφερε στη γενιά του «last minute».
Παράλληλα, βλέπω κάτι που με προβληματίζει: οι τουρίστες έρχονται, αλλά μετράνε και το τελευταίο ευρώ. Οι ημέρες διαμονής μικραίνουν και οι δαπάνες στην εστίαση «ψαλιδίζονται». Όταν η Γερμανία και η Γαλλία περνάνε οικονομικούς κλυδωνισμούς, η Χαλκιδική το νιώθει αμέσως στην παραλία της.
Το πιο τρανταχτό παράδειγμα του «πυρετού» που μας δέρνει είναι η Νικήτη. Μέσα σε έναν χρόνο ξεφύτρωσαν 1.000 νέα δωμάτια. Είναι εντυπωσιακό; Ναι. Είναι βιώσιμο; Εδώ είναι το μεγάλο ερωτηματικό. Οι υποδομές μας παραμένουν το «αγκάθι» που δεν λέμε να βγάλουμε. Πώς θα εξυπηρετηθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι όταν το δίκτυο πιέζεται στο όριο;
Και μετά είναι οι γείτονές μας. Οι Βούλγαροι, η «ραχοκοκαλιά» του οδικού μας τουρισμού, μπήκαν στο ευρώ. Ο πληθωρισμός εκεί είναι ο δικός μας «άγνωστος Χ». Με τη Βουλγαρία πλέον πλήρως ενταγμένη στη Σένγκεν από το 2025, οι έλεγχοι σταμάτησαν και μαζί τους χάθηκε και η επίσημη καταγραφή των αφίξεων. Πηγαίνουμε «στα τυφλά», βασιζόμενοι μόνο στην εικόνα που βλέπουμε στον δρόμο.
Το συμπέρασμα; Η Χαλκιδική παραμένει πανέμορφη και ελκυστική, αλλά η αγάπη του κόσμου δεν φτάνει. Χρειαζόμαστε υποδομές, σοβαρό προγραμματισμό και λιγότερο «άρπα-κόλλα». Το 2026 μπορεί να είναι μια χρονιά-σταθμός, αρκεί να μην επαναπαυτούμε στις προκρατήσεις.
