Τα δύο “Δ” που γίνονται αδύνατα
Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν κλείσει στην Ελλάδα 6.500 περίπτερα. Ο κύριος λόγος είναι οι αλυσίδες Μίνι Μάρκετ που εξαπλώνονται στις γειτονιές με περισσότερα προϊόντα (π.χ. φτιάνουν καφέ, έχουν έτοιμο φαγητό κ.α).
Δείτε τώρα την μεταβολή στην αγορά: Οι 6.500 μικρο-επιχειρηματίες έχουν αντικατασταθεί στο μεγαλύτερο ποσοστό, από 5-6 μεγάλες αλυσίδες Μίνι Μάρκετ, δηλαδή από μια χούφτα επιχειρηματίες. Δημιουργούνται περισσότερες θέσεις εργασίας αλλά η λιανική περνά στους λίγους που μπορούν να διαμορφώνουν τιμές. Επιπλέον ποια είναι η τύχη των 6.500 περιπτεράδων που έκλεισαν;
Η περίπτωση των περιπτέρων δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Η αγορά στην Ελλάδα αποκτά παντούν ισχυρά καρτέλ, κλείνοντας τους μικρούς. Τα καρτέλ ελέγχοντας τις τιμές έχουν φέρει την ακρίβεια που περιορίζει ασφυκτικά την καθημερινότητα των Ελλήνων ακόμα και αυτών που εργάζονται.
Έτσι έχουμε περάσει σε μια μορφή ανελευθερίας που όπως λέγει και ο Δημήτρης Μαύρος της MRB, αφορά τα δυο Δ: Διακοπές – Διασκέδαση.
Γιατί η ακρίβεια δεν ειναι μόνο στο Σούπερ Μάρκετ αλλά παντού. Και δεν αφορά μόνο το τραπέζι των Ελλήνων αλλά την ίδια την καθημερινότητα τους, την ζωή τους.
Για τους περισσότερους Έλληνες αυτά τα δυο Δ, δεν μπορούν να υπηρετηθούν. Παράδειγμα: Σκεφτείτε ένα ζευγάρι που ζει στα Ιωάννινα και αποφασίζει να πάει μια εβδομάδα στη Νάξο. Διόδια 90 ευρώ δηλαδή σχεδόν 4 ημερομίσθια! Βενζίνη 130 ευρώ. Και πλοίο (δυο άτομα συν ΙΧ) 450 ευρώ. (Σοβαρά τώρα; Πιο ακριβά από το να πας Λονδίνο;). Σύνολο 670 ευρώ, χωρίς να έχουν πιεί καφέ, χωρίς διασκεδαση, φαγητό και χωρίς το ξενοδοχείο. Καληνύχτα διακοπές στην Ελλάδα.
Ο κ. Θ. Πελαγίδης, υποδιοικητής της Τράπεζας Ελλάδος πρόσφατα σε ημερίδα είπε: “Δείτε τα οικονομικά της χώρας. Είναι ποίηση. Όμως δεν έχουμε καταφερει αυτή την ποίηση να την περάσουμε στην βάση, στην κοινωνία της χώρας”. Πώς να περάσει η οικονομική ποίηση στους πολίτες με καρτέλ που ασύδοτα κερδοσκοπούν;
