Φωτιές σε Αχαΐα, Πρέβεζα, Χίο και Ζάκυνθο – Συνεχείς εκκενώσεις και ατελείωτη μάχη με τις φλόγες

Η χώρα βρίσκεται για ακόμη μία φορά αντιμέτωπη με καταστροφικές πυρκαγιές, που από τις 12 Αυγούστου 2025 μαίνονται σε πολλές περιοχές, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές και αναγκάζοντας χιλιάδες πολίτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Στην Πρέβεζα, την Αχαΐα, τη Χίο και τη Ζάκυνθο, οι αρχές απέστειλαν επανειλημμένα μηνύματα μέσω του «112» για την εκκένωση οικισμών, καθώς οι φλόγες πλησίαζαν επικίνδυνα κατοικημένες περιοχές.

Στην Πρέβεζα, το μέτωπο στον Δήμο Ζηρού παρουσίασε ιδιαίτερη ένταση, εκτεινόμενο σε περίπου 30 χιλιόμετρα. Οι ισχυροί άνεμοι και η απουσία αντιπυρικών ζωνών δυσχέραναν τις επιχειρήσεις των 70 πυροσβεστικών οχημάτων και των 180 πυροσβεστών και εθελοντών που επιχειρούσαν. Καταστροφές αναφέρθηκαν σε Άγιο Γεώργιο και Παντάνασσα, ενώ οι κάτοικοι αρκετών χωριών μετακινήθηκαν σε ασφαλέστερα σημεία. Προβλήματα υπήρξαν και στην ηλεκτροδότηση, ενώ οι απώλειες για την κτηνοτροφία ήταν σημαντικές.

Στη δυτική Αχαΐα, οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής και της τοπικής αυτοδιοίκησης έδωσαν πολύωρη μάχη, προσπαθώντας να συγκρατήσουν τις φλόγες γύρω από κατοικημένες περιοχές. Παρά την πρόσκαιρη εξασθένηση των ανέμων, οι φόβοι για αναζωπυρώσεις παρέμεναν. Στην Πάτρα, η φωτιά στην περιοχή Συχαινών εξακολουθούσε να προβληματίζει τις αρχές, με επίγειες δυνάμεις και υδροφόρες να επιχειρούν.

Στη Χίο, το μέτωπο στην περιοχή Χάλανδρα έφτασε μέχρι τα χωριά Ποταμιά και Πισπιλούντα. Αναφορές μιλούσαν για καμένα σπίτια, ενώ έγιναν επιχειρήσεις απεγκλωβισμού πολιτών από παραλίες με πλωτά μέσα.

Στη Ζάκυνθο, η εικόνα ήταν πιο συγκρατημένη, ωστόσο οι ζημιές σε Αγαλά και Κερί ήταν σημαντικές. Η φωτιά είχε εισχωρήσει στον οικισμό του Αγαλά, καταστρέφοντας σπίτια και οχήματα.

Μέσα σε μόλις δύο ημέρες, είχαν καταγραφεί περίπου 150 νέες πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, με χιλιάδες στρέμματα να έχουν καεί και πολίτες να απομακρύνονται προληπτικά. Η τελική εικόνα των ζημιών και των απωλειών θα αποτυπωθεί πλήρως τις επόμενες ημέρες, καθώς τα μέτωπα παραμένουν ενεργά και η μάχη συνεχίζεται.

Όμως, πέρα από την τρέχουσα τραγωδία, επανέρχεται το διαχρονικό ερώτημα: γιατί κάθε καλοκαίρι ζούμε τις ίδιες σκηνές καταστροφής; Η κλιματική αλλαγή έχει αναμφισβήτητα επιδεινώσει τις συνθήκες, με πιο έντονα καιρικά φαινόμενα και υψηλές θερμοκρασίες να καθιστούν τα δάση πιο ευάλωτα. Ωστόσο, οι πυρκαγιές δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του καιρού. Η ελλιπής πρόληψη, η απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού, η ανεπαρκής φύλαξη των δασικών εκτάσεων, η καθυστέρηση στη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών και η έλλειψη ταχείας αντίδρασης στα πρώτα λεπτά μιας φωτιάς, παραμένουν αδυναμίες που πληρώνουμε κάθε χρόνο.

Αξίζει να αναρωτηθούμε: επενδύουμε αρκετά στην πρόληψη ή συνεχίζουμε να στηριζόμαστε σχεδόν αποκλειστικά στην καταστολή; Προστατεύουμε πραγματικά τα δάση μας τον χειμώνα ή τα θυμόμαστε μόνο όταν καίγονται; Και κυρίως, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τις δύσκολες, αλλά αναγκαίες αλλαγές στον τρόπο που σχεδιάζουμε και υλοποιούμε την αντιπυρική πολιτική; Γιατί όσο αυτά τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, οι ίδιες εικόνες καταστροφής θα επιστρέφουν, χρόνο με τον χρόνο, αφήνοντας πίσω τους στάχτες και απογοήτευση.