Ο Μποδοσάκης, η τρομοκρατία και η Χαλκιδική…

Ένεκα των ημερών, νιώθω την ανάγκη να κάνω αναφορά, αλλά και αναδρομή στη μνήμη ενός εξαίρετου ανθρώπου, ενός ανθρώπου με αστείρευτη κοινωνική και φιλανθρωπική προσφορά, σημείο αναφοράς για όλη την Ελλάδα αλλά και για την Χαλκιδική μας, ο άνθρωπος αυτός είναι ο αείμνηστος και αδικοχαμένος Αλέξανδρος Αθανασιάδης Μποδοσάκης. Ο Αγαπημένος κουμπάρος και φίλος των γονιών μου αλλά και νονός του αδερφού μου. Λίγα λόγια λοιπόν που αύριο είναι η ημέρα της επετείου της δολοφονίας του από την 17Ν (1 Μαρτίου 1988) που άνανδρα πυροβολήθηκε με πέντε σφαίρες μέσα στο αυτοκίνητο του περιμένοντας στο φωτεινό σηματοδότη του Ψυχικού στην Αθήνα από δύο μέλη της 17Ν. Ενα μέλος και αρχιεκτελεστής της τρομοκρατικής αυτής οργάνωσης που βρίσκεται δικαίως στην φυλακή και διανύει την 52η ημέρα απεργία πείνας, που από δικιά του επιλογή κινδυνεύει να δώσει τέλος στη ζωή του, διάλεξε έτσι να εκβιάσει για ακόμα μία φορά τη δημοκρατία και να διαμαρτυρηθεί, γιατί θεώρει οτι στοχοποιήθηκε με την ψήφιση του νόμου για τις αγροτικές φυλακές. Ο ίδιος δεν προσέφυγε ποτέ στη Δικαιοσύνη για το αίτημά του και επέλεξε την απεργία πείνας με στόχο την κινητοποίηση των οπαδών και των στρατολογημένων θιασωτών της τρομοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ που όσο ήταν κυβέρνηση, τον έβγαζε για καφέ στο κολωνάκι κάνει έκκληση να σεβαστεί η σημερινή κυβέρνηση τα αιτήματα του. Η κυβέρνηση λοιπόν, σέβεται τον νόμο, την δικαιοσύνη , την δημοκρατία αλλά και την επιλογή του κρατουμένου που είναι δικιά του για το αν ζήσει ή θα πεθάνει, μια επιλογή που δεν είχε ο αγαπημένος μας Αλέκος. Η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται ούτε εκφοβίζεται. Αλέξανδρε ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Φωτογραφία αρχείου Κωσταντίνου Τσιουπλάκη.