Φάκελος «Αθανασιάδης»: Το ανεξήγητο έγκλημα στην οδό Πειραιώς
ΑΘΗΝΑ – ΜΑΡΤΙΟΣ 2026
Ήταν γύρω στις 20:30 το βράδυ. Ο Τζώρτζης Αθανασιάδης, εκδότης της ιστορικής, συντηρητικής εφημερίδας «Βραδυνή» και στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, βρισκόταν στο γραφείο του, στον πρώτο όροφο του κτιρίου της οδού Πειραιώς. Η πόρτα άνοιξε, και ένας άνδρας στάθηκε απέναντί του. Τρεις πυροβολισμοί διέκοψαν τη σιωπή. Ο εκδότης έπεσε νεκρός, και ο δράστης εξαφανίστηκε στα στενά της περιοχής, αφήνοντας πίσω του μηδενικά ίχνη αλλά άπειρα ερωτηματικά.
Το Πολιτικό Σκηνικό της Εποχής
Για να κατανοήσει κανείς το βάρος της δολοφονίας, πρέπει να θυμηθεί το κλίμα του 1983. Η Ελλάδα βρισκόταν στην πρώτη θητεία του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική πόλωση ήταν στα ύψη και η δράση ένοπλων οργανώσεων (17Ν, ΕΛΑ) βρισκόταν σε έξαρση. Ο Αθανασιάδης δεν ήταν απλώς ένας εκδότης· ήταν ένας άνθρωπος με ισχυρή πολιτική παρέμβαση στον δεξιό χώρο.
Οι Θεωρίες: Ένα παζλ με λανθασμένα κομμάτια
Η έρευνα της αστυνομίας, αν και εξαντλητική στην αρχή, γρήγορα βρέθηκε σε τέλμα. Αυτό επέτρεψε την ανάπτυξη των θεωριών που ανέφερες, οι οποίες μέχρι και σήμερα συζητούνται στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια:
- Η «Επαναστατική» Εκδοχή: Την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση «Αντιστασιακή Πάλη». Ωστόσο, οι αρχές και οι αναλυτές αμφισβήτησαν τη γνησιότητα της προκήρυξης. Πολλοί πίστευαν ότι ήταν μια «βιτρίνα» για να αποδοθεί η δολοφονία στην τρομοκρατία και να κλείσει ο φάκελος.
- Το Σενάριο του Υποκόσμου: Η θεωρία περί οικονομικών ανοιγμάτων και χρεών σε τοκογλύφους κυκλοφόρησε έντονα. Οι υποστηρικτές της έλεγαν ότι ο τρόπος δράσης (face-to-face εκτέλεση) θύμιζε ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν ποτέ αποδείξεις που να συνδέουν τον εκδότη με τέτοιου είδους κυκλώματα.
- Οι Μυστικές Υπηρεσίες & η Αποσταθεροποίηση: Είναι η θεωρία που προτιμούν οι λάτρεις της γεωπολιτικής. Ένας νεκρός εκδότης της αντιπολίτευσης θα μπορούσε να προκαλέσει χάος, να κατηγορηθεί η κυβέρνηση για αδυναμία ελέγχου της τρομοκρατίας ή να πυροδοτηθεί μια ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη.
«Η δολοφονία Αθανασιάδη ήταν το “JFK της ελληνικής δημοσιογραφίας”. Όλοι είχαν κίνητρο, κανείς δεν είχε αποδείξεις», λένε παλαιότεροι συνάδελφοί του.
Η Δίκη που δεν έδωσε απαντήσεις
Χρόνια αργότερα, ένας άνθρωπος οδηγήθηκε σε δίκη, ο Ντάνος Κρυστάλλης, ο οποίος κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην οργάνωση. Η δίκη όμως κατέληξε στην αθώωσή του, και η υπόθεση επέστρεψε στο αρχείο των «ανεξιχνίαστων».
Συμπέρασμα
Σήμερα, το 2026, η δολοφονία του Τζώρτζη Αθανασιάδη παραμένει μια ανοιχτή πληγή της Μεταπολίτευσης. Ανέδειξε τις παθογένειες της εποχής: την έλλειψη ασφάλειας, τη σύγχυση ανάμεσα σε πολιτική και έγκλημα, και την αδυναμία της δικαιοσύνης να ρίξει φως σε υποθέσεις όπου εμπλέκονται ισχυρά συμφέροντα.
