Ο φόβος και η εγκατάλειψη: Το άδειο Αστυνομικό Τμήμα της Ιερισσού
Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Με κάθε σοβαρό περιστατικό βίας που συμβαίνει στην περιοχή μας, νιώθω την ίδια πικρή αίσθηση: ότι είμαστε μόνοι μας. Η Ιερισσός, ένας τόπος γεμάτος ζωή, τουρισμό και φυσική ομορφιά, μετατρέπεται όλο και πιο συχνά σε πεδίο μάχης, με τον φόβο να απλώνεται ανάμεσα στους κατοίκους. Και το ερώτημα που επανέρχεται επίμονα είναι το ίδιο: «Γιατί δεν έχουμε Αστυνομικό Τμήμα;».
Προσωπικά, έχω παρακολουθήσει με ανησυχία τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος. Τα άγρια επεισόδια έξω από κλαμπ, η συμπλοκή στο πανηγύρι των Νέων Ρόδων, αλλά κυρίως, η επίθεση με μαχαίρια και σιδερογροθιές που δέχθηκαν νεαρά άτομα τον περασμένο Μάρτιο. Το τελευταίο περιστατικό, μάλιστα, με τις φήμες για ξεκαθάρισμα λογαριασμών και διακίνηση ναρκωτικών, είναι ακόμα πιο ανησυχητικό. Δεν είναι πια απλές φασαρίες, αλλά μια επικίνδυνη κατάσταση που απειλεί την ασφάλεια των παιδιών μας.
Είναι εξοργιστικό να σκέφτεται κανείς ότι το Αστυνομικό Τμήμα της Ιερισσού έχει κλείσει από το 2013, με την περιοχή να καλύπτεται από την Αστυνομία της Αρναίας, η οποία βρίσκεται 40 χιλιόμετρα μακριά. Δεν είναι απλά μια μεγάλη απόσταση, είναι μια ολόκληρη καθυστέρηση στην αντιμετώπιση κάθε σοβαρού περιστατικού. Είναι σαν να σου λένε: «Αν χρειαστείς βοήθεια, περίμενε. Κάποιος θα έρθει, κάποια στιγμή».
Οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις των πολιτικών έχουν γίνει πλέον ανέκδοτο. Από το Προεδρικό Διάταγμα του 2017, μέχρι την αποδοχή της δωρεάς οικοπέδου από τον δήμο το 2022, και τις δηλώσεις του τότε υπουργού, Τάκη Θεοδωρικάκου, για έναρξη εργασιών το 2023, τίποτα δεν έχει γίνει. Οι πρόσφατες δεσμεύσεις του νυν υπουργού, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για «άμεση στελέχωση», υπό την προϋπόθεση εξεύρεσης κατάλληλου κτιρίου, μοιάζουν με άλλο ένα επεισόδιο μιας σειράς χωρίς τέλος.
Δεν ζητάμε πολυτέλειες, ούτε ουτοπίες. Ζητάμε το αυτονόητο: την ασφάλειά μας. Η τοπική κοινωνία της Ιερισσού, οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες, οι οικογένειες που ζουν και μεγαλώνουν παιδιά εδώ, νιώθουν εγκαταλελειμμένοι. Το κενό του αστυνομικού τμήματος είναι ένα σύμβολο της κρατικής αδιαφορίας, μια ανοιχτή πληγή που επιτρέπει σε κάθε είδους παραβατικότητα να αναπτύσσεται. Είναι καιρός οι υποσχέσεις να γίνουν πράξεις, γιατί η υπομονή μας έχει τελειώσει.
