Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης στα Νέα Μουδανιά: «Μόνο η τέχνη είναι η αντιβίωση»
Γραφει η Αναστασία Δεκάκη
Συνέντευξη στην Κορινα Ζολα
Στο αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών, η θεατρική περιοδεία του έργου «Ο Θάνατος του Εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ έκανε στάση, φέρνοντας στη σκηνή έναν από τους πιο αγαπητούς και σεβαστούς Έλληνες ηθοποιούς, τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη. Σε μια συζήτηση με έντονο πολιτικό και κοινωνικό τόνο, ο ηθοποιός μίλησε για την επικαιρότητα του έργου, την κρίση αξιών, την παθογένεια της εποχής μας και τον ρόλο της τέχνης.
«Η πολιτική δεν είναι ανθρωποκεντρική – μας κάνει αόρατους»
Ο Κυριακίδης ξεκινά τονίζοντας την τρομακτική επικαιρότητα του κειμένου του Μίλερ, γραμμένου το 1949:
«Μιλάμε για την ισοπέδωση του ανθρώπου. Η πολιτική σήμερα δεν είναι ανθρωποκεντρική αλλά άκρως οικονομική. Δεν υπολογίζει τον άνθρωπο. Νιώθουμε σαν να είμαστε αόρατοι – κανείς δεν νοιάζεται για τις πραγματικές μας ανάγκες.»
Σύμφωνα με τον ίδιο, το έργο αποκαλύπτει την αντίθεση ανάμεσα στα αυθεντικά όνειρα και τα «ψεύτικα» που καλλιεργεί ο καπιταλισμός.
«Μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα ο άνθρωπος είναι αναλώσιμος. Όταν παλιώσει, αντικαθίσταται. Είναι μια σκληρή αλήθεια.»
Η εσωτερική επανάσταση που χρειαζόμαστε
Ο ηθοποιός βλέπει το έργο ως κάλεσμα για «ενδορήξεις» — μικρές εσωτερικές επαναστάσεις που μας φέρνουν πιο κοντά στις αληθινές μας αξίες.
«Αν τις ακούσουμε, θα φιλτράρουμε αλλιώς τη ζωή μας και δεν θα φτάνουμε σε εκρήξεις. Το θέατρο και η τέχνη γενικότερα έχουν αυτή τη δύναμη. Η πολιτική δεν θα μιλήσει ποτέ για την απόγνωση του ανθρώπου, η τέχνη όμως μπορεί.»
Από την εποχή της φιλοσοφίας στην εποχή της πληροφορίας
Με διάθεση κριτική, ο Κυριακίδης μιλά για την τεχνολογία και την αλλοίωση της επικοινωνίας:
«Περάσαμε από τη φιλοσοφία στη γνώση και από τη γνώση στην πληροφορία. Σήμερα, επειδή έχουμε ένα πληκτρολόγιο μπροστά μας, νομίζουμε ότι είμαστε τα πάντα – πρωθυπουργοί, μάγειρες, ό,τι θέλουμε. Είναι τόσο ψεύτικο, που τα παιδιά έχουν τεράστιο πρόβλημα. Η επικοινωνία γίνεται μέσα από μια οθόνη.»
«Μόνο η τέχνη είναι αντιβίωση»
Στην ερώτηση αν μπορεί να αλλάξει η κατάσταση, η απάντησή του είναι ξεκάθαρη:
«Όχι. Μόνο η τέχνη είναι η αντιβίωση σε αυτό το χρηματιστηριακό οικοδόμημα που έχει στηθεί.»
Η πιο συγκινητική στιγμή
Για τον Κυριακίδη, η κορυφαία στιγμή του έργου είναι βαθιά προσωπική:
«Ο πατέρας του Μίλερ ήταν πλανόδιος πωλητής. Στο έργο, όταν ο ήρωάς μου μιλά στον νεκρό αδελφό του και του λέει ότι ο πατέρας τους ήταν καλός άνθρωπος, εκεί γίνομαι συντρίμμια.»
Τραγωδία, όχι απλώς δράμα
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης επιμένει ότι ο «Θάνατος του Εμποράκου» είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια δραματική ιστορία:
«Αυτό που θα δείτε είναι τραγικό, όχι απλά δραματικό. Το δράμα συγκινεί· η τραγωδία σε συνταράσσει. Στην τραγωδία ο ήρωας γνωρίζει ή ανακαλύπτει την αλήθεια και, παρ’ όλα αυτά, δεν μπορεί να την αλλάξει. Η τραγικότητα έχει άλλες διαστάσεις, όπως στην αρχαία ελληνική σκηνή.»
.Θα φύγετε συγκλονισμένοι, συγκινημένοι, προβληματισμένοι και –θέλω να πιστεύω– κερδισμένοι.»
