Τα Επιδόματα Διαστρεβλώνουν την Ιδεολογία της Παράταξης: Επιστροφή στον 13ο Μισθό και Σύνταξη, Επιτακτική Ανάγκη για τη Νέα Δημοκρατία

Η Νέα Δημοκρατία, η ιστορική παράταξη που για δεκαετίες σφράγισε την πολιτική ζωή της χώρας, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο πρώην Υπουργός και υποψήφιος Βουλευτής Κιλκίς, Κώστας Κιλτίδης, με ένα άρθρο-καταπέλτη, θέτει επί τάπητος ένα ζήτημα που πυροδοτεί έντονες συζητήσεις στο εσωτερικό της: την αυξανόμενη τάση προς την παροχολογία και την απομάκρυνση από τις ιδεολογικές της ρίζες. Ο κ. Κιλτίδης δεν διστάζει να κάνει λόγο για “ιδεολογική απαξίωση” και μετατροπή της παράταξης σε ένα “γαλαζοπράσινο ροζ συννεφάκι”, καλώντας σε άμεση επαναφορά του 13ου μισθού στο δημόσιο και της 13ης σύνταξης ως ένα πρώτο βήμα επανασύνδεσης με τη λαϊκή της βάση και την αυθεντική της ιδεολογία.

Ο πρώην Υπουργός ξεκινά το άρθρο του με μια αιχμηρή αναδρομή στο παρελθόν, κάνοντας λόγο για μια “αδέξια δεξιά” που λησμόνησε τις θυσίες και το αξιακό της σύστημα. Με μια αναλογία που παραπέμπει στην αυτοκριτική της αριστεράς (“ευτυχώς που δεν νικήσαμε σύντροφοι”), ο κ. Κιλτίδης υποστηρίζει ότι για τη δεξιά ταιριάζει το “δυστυχώς προδοθήκαμε”, όπου οι ηττημένοι αναδείχθηκαν σε νικητές και οι νικητές σε “εγκληματίες”. Η κριτική του δεν σταματά εκεί, καθώς εκφράζει την ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη “ιδεολογική απαξίωση” της παράταξης και τη μετατροπή της από μια σύγχρονη κεντροδεξιά σε έναν “πολιτικό αχταρμά”.

Σύμφωνα με τον κ. Κιλτίδη, επιτήδειοι και “λαθρεπιβάτες του ιδεολογικού της οχήματος” οδηγούν τη Νέα Δημοκρατία σε μια σταδιακή μεταμόρφωση σε ένα “γαλαζοπράσινο ροζ συννεφάκι”. Αναγνωρίζει ότι σε συγκριτικό επίπεδο, η παράταξη έχει επιδείξει καλύτερη διαχείριση κατά τη διάρκεια της μνημονιακής και μεταμνημονιακής περιόδου. Ωστόσο, τονίζει ότι το 2019 υπερασπίστηκε τις ρίζες της λαϊκής, εθνοκεντρικής και του ορθολογικού φιλελευθερισμού ως την αυθεντική της ιδεολογία, προσδοκώντας την ουσιαστική εφαρμογή των πολιτικών της θέσεων μετά την τετραετία των μνημονίων.

Η κριτική του γίνεται πιο έντονη όταν αναφέρεται σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Μετά το “ιστορικό πνευματικό έγκλημα” του 1978 κατά της ελληνικής γλώσσας, ο κ. Κιλτίδης επισημαίνει τη “χλιαρή έως αποδοχής στάση” για την “ανεθνική και ατιμωτική” συμφωνία των Πρεσπών, όπου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η Βουλγαρία υπερασπίζεται περισσότερο τα δικά της συμφέροντα έναντι της Ελλάδας. Κορυφαία στιγμή της ιδεολογικής παρέκκλισης θεωρεί την “τραγική νομοθετική πρωτοβουλία για το γάμο και την τεκνοθεσία των ομοφυλοφίλων”, η οποία, κατά την άποψή του, “ξεθεμελιώνει την ασύγκριτη ιδεολογία της, των φυσικών σταθερών της ζωής του ανθρώπου και της κοινωνίας του”. Οι δηλώσεις και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που ακολούθησαν την ψήφιση του νόμου, σύμφωνα με τον κ. Κιλτίδη, αποδεικνύουν την “τραγική ιδεολογική παρέκκλιση” της παράταξης.

Στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του βρίσκεται η λαϊκή ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας, την οποία ορίζει ως την “ενιαία και αδιαίρετη προσέγγιση του συνόλου του λαού”, σε αντίθεση με τη διαιρετική και συγκρουσιακή προσέγγιση του Μαρξισμού και του Σοσιαλισμού, καθώς και την “άναρχη κοσμοθεώρηση του φιλελευθερισμού”. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Κιλτίδης καθιστά σαφή την επιμονή του για την επαναφορά, σε πρώτη φάση, του 13ου μισθού στο δημόσιο και της 13ης σύνταξης, τονίζοντας ότι αυτή η κίνηση εδράζεται ακριβώς σε αυτήν τη “λαϊκή θεώρηση” και τον “ορθολογικό φιλελευθερισμό”. Προτείνει μάλιστα, σε δεύτερο χρόνο, την πλήρη αποκατάσταση των 14ου μισθού και 14ης σύνταξης στα προ μνημονίων επίπεδα.

Ο πρώην Υπουργός υπενθυμίζει ότι τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα θεσπίστηκαν με Βασιλικό Διάταγμα το 1951, με στόχο τη στήριξη των νοικοκυριών σε μια “Χριστιανική Πατρίδα”, όπως ορίζεται στο Σύνταγμα από το 1827. Υπογραμμίζει ότι η παράταξή του “ουδέποτε απώλεσε τα κοινωνικά της χαρακτηριστικά”, αλλά τα είχε ως “πρόταγμα με ελεύθερο πνεύμα σε θεσμικό πλαίσιο και όχι ως ελεημοσύνη, επίδομα προνοιακό”. Κατακρίνει την πολιτική των επιδομάτων, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνική προστασία πρέπει να αποδίδεται θεσμικά και η αμοιβή αξιολογικά για όλους.

Παράλληλα, ο κ. Κιλτίδης αναφέρεται στην οικιστική πολιτική, τονίζοντας την ανάγκη για κανόνες και αρχές “ελεύθερης δημιουργίας και κοινωνικής προστασίας”. Προτείνει την εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος ως θεσμού για τους αδύναμους και τη δημιουργία κατοικιών για συλλογικότητες όπως φοιτητές, ένστολοι, δημόσιοι λειτουργοί και δήμοι, αντικρούοντας τον ισχυρισμό ότι αυτές οι πολιτικές είναι κρατικιστικές, καθώς εφαρμόζονται και σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αμερική.

Κλείνοντας το άρθρο του, ο Κώστας Κιλτίδης απευθύνει ένα ηχηρό κάλεσμα στη Νέα Δημοκρατία να “συνέλθει”, τονίζοντας ότι η χώρα και οι πολίτες είδαν παρόμοιες πολιτικές από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ και τις απέρριψαν ως “υποκριτικές εξαπάτησης”. Με εμφατικό τρόπο διαμηνύει ότι η παράταξή του είναι “Ελεύθερη και Λαϊκή”, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για επαναφορά στις ιδεολογικές της ρίζες και την αποφυγή πολιτικών που θυμίζουν “Κούβα”.

Το άρθρο του Κώστα Κιλτίδη αναμένεται να πυροδοτήσει έναν έντονο debate στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, θέτοντας στο επίκεντρο ζητήματα ιδεολογικής ταυτότητας, πολιτικής στρατηγικής και σχέσης με τη λαϊκή της βάση. Η πρότασή του για την επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης αποτελεί μια σαφή έκφραση της ανησυχίας για την αυξανόμενη επιδοματική πολιτική και μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της κοινωνικής ευαισθησίας της παράταξης μέσα από θεσμικές παρεμβάσεις και όχι μέσω προνοιακών επιδομάτων. Το ερώτημα είναι αν η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας θα αφουγκραστεί αυτές τις φωνές και θα προχωρήσει σε κινήσεις που θα σηματοδοτήσουν μια επιστροφή στις ιδεολογικές της αρχές και μια ανανέωση της σχέσης της με τους πολίτες.