Ο «Δράκος» Ένα διαχρονικό αριστούργημα κάνει πρεμιέρα στον κινηματογράφο

Σαν σήμερα, το 1956, έκανε πρεμιέρα η ταινία «Ο Δράκος» του Νίκου
Κούνδουρου, μια ταινία που άνοιξε νέους δρόμους για τον ελληνικό
κινηματογράφο. Παρόλο που αρχικά δεν εκτιμήθηκε, σήμερα θεωρείται
ένα αριστούργημα.
Η ταινία συνδυάζει το δράμα με τον κοινωνικό σχολιασμό,
δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα για την εποχή της. Ο Ντίνος
Ηλιόπουλος, γνωστός για τους κωμικούς του ρόλους, υποδύεται τον
Θωμά, έναν μοναχικό δημόσιο υπάλληλο που μοιάζει με τον διαβόητο
εγκληματία «Δράκο». Η ερμηνεία του Ηλιόπουλου θεωρείται από τις
καλύτερες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ιδιαίτερα η
σκηνή του ζεϊμπέκικου, όπου ο Θωμάς προσπαθεί να μιμηθεί τους
άλλους, αλλά παραμένει ξένος.
Ο Κούνδουρος, σε συνεργασία με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη,
δημιούργησε μια ταινία που ξεπέρασε τα κλασικά όρια του ελληνικού
κινηματογράφου. Η σκηνοθεσία, επηρεασμένη από το φιλμ νουάρ,
τονίζει τη μοναξιά και την αποξένωση του ήρωα. Η ταινία αποτελεί
επίσης σχόλιο για την Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο, την κοινωνική
ανισότητα και την ανάγκη των ανθρώπων να ανήκουν κάπου.
Η δύναμη του «Δράκου» έγκειται στην πολυεπίπεδη αφήγησή του. Ο
Ηλιόπουλος δίνει μια ερμηνεία που σπάει τα στεγανά της κωμωδίας,
αποκαλύπτοντας το βάθος του χαρακτήρα του. Η μουσική του Μάνου
Χατζιδάκι και η ατμοσφαιρική φωτογραφία συμπληρώνουν το
αριστουργηματικό αποτέλεσμα.
Παρόλο που σήμερα θεωρείται αριστούργημα, όταν προβλήθηκε το
1956, η ταινία δέχτηκε εχθρική κριτική από μερίδα του Τύπου, με
εφημερίδες όπως η «Εστία» και η «Αυγή» να την κατηγορούν ως
«ανθελληνική» και να ζητούν την απαγόρευσή της.