Εκτός Πραγματικότητας: Η Κυβερνητική Αυταπάτη και η Καθημερινή Επιβίωση στη Χαλκιδική
Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, ο Υπουργός Ανάπτυξης, ερωτώμενος αν γνωρίζει ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν μπορούν πλέον να βγάλουν τον μήνα, επιχείρησε να υπεραμυνθεί της κυβερνητικής πολιτικής με ένα επιχείρημα που προκαλεί το κοινό αίσθημα: «Δεν είναι αυτή η πραγματική εικόνα», είπε, ισχυριζόμενος ότι τα σούπερ μάρκετ είναι γεμάτα τα Σάββατα και η εστίαση σφύζει από ζωή.
Προφανώς, ο Υπουργός έχει μια δική του, επιλεκτική αντίληψη για την πραγματικότητα. Αγνοεί ότι ένα τεράστιο ποσοστό των συμπολιτών μας κάνει τις αγορές της εβδομάδας περικόπτοντας ακόμα και βασικά αγαθά, ενώ μετά βίας καλύπτει τις ανάγκες του τελευταίου δεκαημέρου. Όσο για τη διασκέδαση; Αυτή αφορά ένα μικρό ποσοστό που, έχοντας αποβάλει διακοπές και ταξίδια, περιορίζεται σε έναν καφέ ή μια ταβέρνα ως τη μοναδική διέξοδο μιας ολόκληρης οικογένειας.
Ο ίδιος ο Υπουργός έπεσε σε αντίφαση όταν, προσπαθώντας να μας πείσει ότι περνάμε καλά, παραδέχθηκε ότι το 30% με 40% του πληθυσμού δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα έξοδα του μήνα. Είναι πραγματικά τραγικό να ομολογείται από επίσημα χείλη ότι σχεδόν οι μισοί Έλληνες αδυνατούν να ζήσουν αξιοπρεπώς, παρά τις δραματικές περικοπές ακόμα και στη διατροφή τους.
Ο περιβόητος «πόλεμος κατά της ακρίβειας» αποδεικνύεται μια επικοινωνιακή φούσκα. Οι ανατιμήσεις μετά τις γιορτές ήρθαν «βροχή», αποδεικνύοντας ότι κανένα από τα ημίμετρα, τα «καλάθια» και τις υποσχέσεις για ελέγχους δεν έπιασε τόπο. Οι τιμές ανεβαίνουν ανάλογα με τις κερδοσκοπικές ορέξεις των μεγάλων προμηθευτών. Το βόειο κρέας έγινε απλησίαστο, ενώ τα λαχανικά είναι πανάκριβα ακόμα και εδώ στη Χαλκιδική, έναν κατεξοχήν αγροτικό νομό.
Η πολιτεία περιορίζεται σε μια πενιχρή επιδοματική πολιτική για λίγους, ενώ παίζει με τα νούμερα των μισθών, εξαιρώντας από το αφήγημά της τις χιλιάδες συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Ειδικά στον νομό μας, η κατάσταση επιδεινώνεται από την έντονη εποχικότητα. Χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό καλούνται να επιβιώσουν τους δύσκολους χειμερινούς μήνες με το πενιχρό επίδομα ανεργίας, την ώρα που το κόστος θέρμανσης και ενέργειας καλπάζει.
Παράλληλα, οι πολίτες της Χαλκιδικής έρχονται αντιμέτωποι με το δυσβάσταχτο ύψος των ενοικίων. Η τουριστική πίεση και η βραχυχρόνια μίσθωση έχουν εκτινάξει τις τιμές στα ύψη, καθιστώντας την εύρεση μόνιμης κατοικίας «άπιαστο όνειρο» για τα μέσα νοικοκυριά, τους εκπαιδευτικούς και τους δημόσιους υπαλλήλους της περιοχής μας.
Η ρίζα του κακού είναι τα ολιγοπώλια. Στα σούπερ μάρκετ, ακόμα και στις πόλεις του νομού μας, βλέπουμε τον έναν όμιλο να εξαγοράζει τον άλλο. Ο ανταγωνισμός είναι ανύπαρκτος και οι μεγαλοεπιχειρηματίες αυγατίζουν τα κέρδη τους, τα οποία ο Υπουργός χρησιμοποιεί ως τεκμήριο… ευημερίας των καταναλωτών!
Όσο η πολιτεία προσπαθεί να μας πείσει με τεχνοκρατικά τεχνάσματα ότι ο πληθωρισμός τιθασεύτηκε, η τσέπη του πολίτη θα συνεχίζει να αδειάζει. Όποιος δεν κατανοεί τη σκληρή πραγματικότητα του χειμώνα στη Χαλκιδική, έχει απλά αποτύχει στο έργο του.
