Χαλκιδική: Ανάπτυξη ή Ξεπούλημα;
«Νόμοι για λίγους, απώλειες για πολλούς: Το μέλλον της εκτός σχεδίου δόμησης»
Της Αναστασίας Δεκάκη
Οι μεγάλες αλλαγές στην κτηματαγορά μέσα από τα λόγια του Γρηγόρη Στιβαχτάρη
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Κτηματομεσιτών – Μεσιτών & Αστικών Συμβάσεων Ν. Χαλκιδικής μας μιλά για τις τιμές, την έλλειψη στέγης, τα προβλήματα της εκτός σχεδίου δόμησης και το μέλλον της περιοχής.
Σε μια συζήτηση–χείμαρρο στην εκπομπή «Καλημέρα Χαλκιδική» του Radio Star, με την Αναστασία Δεκάκη και την Κορινα Ζολά ο Γρηγόρης Στιβαχτάρης, έμπειρος μεσίτης και πρόεδρος του Συλλόγου Κτηματομεσιτών του νομού, κατέθεσε όλη την αγωνία αλλά και την εμπειρία δεκαετιών στην αγορά ακινήτων. Από την εκτόξευση των ενοικίων μέχρι τον «κίνδυνο εξαφάνισης» της εκτός σχεδίου δόμησης, ο ίδιος περιγράφει μια αγορά σε μετάβαση – αλλά και σε βαθιά κρίση για τον μέσο Χαλκιδικιώτη.
Η κατάσταση στην αγορά: Σταθεροποίηση αλλά με παγίδες
Ο κ. Στιβαχτάρης ξεκαθαρίζει πως, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, η Χαλκιδική δείχνει μια σταθεροποιητική τάση, με μικρή μόνο πτώση στις αγοραπωλησίες (περίπου 5%). Ωστόσο, η εικόνα αυτή είναι απατηλή:
- Η έλλειψη διαθέσιμων ακινήτων είναι πλέον τεράστια.
- Τα τακτοποιημένα, οικοδομήσιμα οικόπεδα λιγοστεύουν.
- Η Golden Visa, με την αύξηση από 250.000 σε 400.000 ευρώ, έχει «παγώσει» μέρος της αγοράς, στερώντας σημαντικό κομμάτι αγοραστών.
Και ενώ υπάρχει ενδιαφέρον από Έλληνες, η μεγάλη ρευστότητα έρχεται από το εξωτερικό, την ώρα που πολλοί ντόπιοι αναγκάζονται να πουλήσουν για να καλύψουν βασικές ανάγκες: δάνεια, σπουδές παιδιών, ιατρικά έξοδα.
«Ο Έλληνας πουλάει για να ζήσει» λέει χαρακτηριστικά.
Η έκρηξη του Airbnb και η έλλειψη στέγης
Ο πρόεδρος του Συλλόγου τονίζει πως τα προβλήματα στέγασης έχουν γίνει εκρηκτικά:
- Στον Πολύγυρο «δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι» για ενοικίαση σε λογικές τιμές.
- Στα Μουδανιά η κατάσταση δεν είναι καλύτερη.
- Τα ενοίκια έχουν διπλασιαστεί: από 200€ σε 450€ για ένα σπίτι 60–65 τ.μ.
- Η ζήτηση για αγορά κατοικιών αγγίζει ταβάνι, αλλά νέα ακίνητα δεν χτίζονται λόγω υψηλού κόστους.
Παράλληλα, ζητά αυστηρότερη ρύθμιση στη βραχυχρόνια μίσθωση, για να ανοίξουν σπίτια που σήμερα παραμένουν κλειστά ή προορίζονται αποκλειστικά για τουριστική χρήση.
Η εκτός σχεδίου δόμηση: «Η περιουσία των Χαλκιδικιωτών κινδυνεύει να χαθεί»
Το σημαντικότερο σημείο της συνέντευξης αφορά τις επερχόμενες αλλαγές στην εκτός σχεδίου δόμηση. Ο κ. Στιβαχτάρης προειδοποιεί ξεκάθαρα:
- Πολλά άρτια και οικοδομήσιμα ακίνητα παύουν πλέον να χτίζουν, εξαιτίας τεχνικών περιορισμών (δρόμοι, πρόσβαση κ.λπ.).
- Από το 2026 «η αξία της γης θα καταρρεύσει».
- Η περιουσία που πέρασε από παππού σε πατέρα και σε παιδιά «από τα 100 θα πάει στα 10».
- Το κράτος, όπως υποστηρίζει, «νομοθετεί για τους μεγάλους» και όχι για τους μικροϊδιοκτήτες.
«Κανείς δεν μας ακούει. Γινόμαστε αγκάθια όταν μιλάμε για αυτά τα προβλήματα», τονίζει.
Ψηφιοποίηση: Υπόσχεση ή νέο αδιέξοδο;
Μεγάλες αλλαγές φέρνει και η μεταφορά των πολεοδομιών στο κτηματολόγιο. Αν και το κράτος προαναγγέλλει «ηλεκτρονική διεκπεραίωση», η πραγματικότητα που περιγράφει ο πρόεδρος είναι διαφορετική:
- Το 2005 ένα συμβόλαιο γινόταν σε 5–10 ημέρες.
- Το 2025 χρειάζονται 6–8 εβδομάδες στην καλύτερη περίπτωση.
- Συχνά, μια μεταβίβαση φτάνει να ολοκληρώνεται σε 3 έως 6 μήνες.
«Αν έχουμε ήδη προβλήματα στην εκτός σχεδίου δόμηση, με αυτές τις αλλαγές θα φτάσουμε στο ναδίρ», σημειώνει.
Η Χαλκιδική τελικά… πουλιέται ή αναπτύσσεται;
Η πιο χαρακτηριστική φράση της συνέντευξης συμπυκνώνει όλη την αγωνία:
«Η Χαλκιδική και πουλιέται και αναπτύσσεται — και ξεπουλιέται».
Από τη μία, μεγάλοι επενδυτές αγοράζουν θεαματικά τμήματα γης.
Από την άλλη, οι υποδομές (νερό, δρόμοι, σκουπίδια, παραλίες) δεν μπορούν να αντέξουν την πίεση της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης.
«Αν δεν παρθούν μέτρα, το καλοκαίρι που ζούμε στη Χαλκιδική θα γίνεται κάθε χρόνο πιο τραγικό» προειδοποιεί.
Η συνέντευξη του Γρηγόρη Στιβαχτάρη λειτουργεί σαν καμπανάκι. Η Χαλκιδική βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη και στην απώλεια της τοπικής περιουσίας. Αν η πολιτεία δεν δώσει λύσεις, η αγορά θα συνεχίσει να πιέζει τον μέσο Χαλκιδικιώτη, ο οποίος ήδη παλεύει να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος ζωής.
Μια κουβέντα που, όπως σωστά ειπώθηκε στο τέλος αυτής της συνέντευξης, πρέπει να ξαναγίνει — και μάλιστα σύντομα.





