Η “ευλογία” του 13ώρου: Γιατί για να ζεις, πρέπει απλώς να δουλεύεις;

Σχολιο της Κορινας Ζολλα

Η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, πρωτοπορεί(!). Την ώρα που άλλες χώρες ψάχνουν τρόπους να μειώσουν το ωράριο, εδώ ανακαλύψαμε τη νέα πηγή ευτυχίας: Το 13ωρο. Γιατί – σου λέει – να δουλεύεις 8 ώρες όταν μπορείς να δουλεύεις 13; Όσο περισσότερες ευκαιρίες για “παραγωγικότητα” έχεις, τόσο λιγότερη ώρα έχεις (πλέον) για να σκεφτείς πόσο ακριβά έγιναν τα μακαρόνια. Κι ας αναρωτιέσαι πώς θα καταφέρεις και αυτόν το μήνα να πληρώσεις το ηλεκτρικό.

Η λογική είναι αφοπλιστική. Αν δεν σου φτάνει ο μισθός, φταίει που δεν δουλεύεις αρκετά. Δεν είναι ότι όλα ακριβαίνουν – είναι ότι εσύ έχεις ακόμα την πολυτέλεια να κοιμάσαι. Οπότε, αντί να ασχολούμαστε με τις αυξήσεις των τιμών, τον πληθωρισμό και την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου, ας κοιτάξουμε μπροστά: Προς το επόμενο ρολόι που θα χτυπήσει 01:30 το μετά τα μεσάνυχτα, ενώ εσύ τελειώνεις “το τελευταίο delivery” ή “την τελευταία βάρδια”.

Οι ειδικοί λένε πως η εργασία διευρύνει τις ικανότητες του ανθρώπου. Κι εμείς, ως λαός, έχουμε πάρει το μήνυμα πολύ σοβαρά: Θα πρέπει καθημερινά να τις διευρύνουμε, μέχρι εξαντλήσεως. Εξάλλου, όταν κάποιος φτάσει να κοιμάται τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο γλιτώνει και έξοδα: Ούτε ρεύμα, ούτε φαγητό, ούτε διασκέδαση. Οικονομία με κάθε τρόπο.

Κι αν αναρωτιέσαι τι θα γίνει με την οικογένεια, την κοινωνική ζωή, ή – Θεός φυλάξοι – με λίγο ελεύθερο χρόνο, μην ανησυχείς. Αυτά είναι “προβλήματα” του παλιού κόσμου, του 8ώρου. Άλλωστε, είναι “λεπτομέρεια” το γεγονός ότι χύθηκε αίμα για τη θέσπιση του 8ώρου. Ο νέος, μοντέρνος εργαζόμενος δεν χρειάζεται “ζωή μετά τη δουλειά”. Η δουλειά είναι η ζωή.

Ας δώσουμε, λοιπόν, ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε όσους φρόντισαν να μας ανοίξουν τον δρόμο. Το 13ωρο δεν είναι καταναγκασμός, μας λένε προσπαθώντας να μας πείσουν, είναι ευκαιρία. Μια ευκαιρία να αποδείξουμε ότι η αντοχή έχει όρια… που μπορούν να επεκταθούν.
Κι αν κάποια στιγμή κουραστείς, πάρε βαθιά ανάσα. Μόλις τελειώσει το 13ωρο, έχεις ακόμα 11 ώρες να ξεκουραστείς.
Ή να πας στη δεύτερη δουλειά σου – εξίσου “ευλογημένη” κι αυτή.

Σε μια εποχή που η ακρίβεια σαρώνει, το κράτος δείχνει τον δρόμο της ευημερίας: Περισσότερη δουλειά, λιγότερος ελεύθερος χρόνος και μηδέν παράπονα. Το μέλλον είναι φωτεινό από τις λάμπες των γραφείων που μένουν ανοιχτές ως τα μεσάνυχτα