Χαλκιδική: Η μεγάλη ακτογραμμή των ονείρων και των κινδύνων

Καλοκαίρι στην Ελλάδα. Ο Αύγουστος είναι ακόμη εδώ… Ο νους όλων πάει στη θάλασσα. Και ποια θάλασσα; Η Χαλκιδική, με τη μεγάλη της ακτογραμμή, είναι ο απόλυτος προορισμός. Άμμος, ήλιος, πετσέτες, ξαπλώστρες και η ατελείωτη αναμονή για το μπάνιο. Άλλωστε το προηγούμενο τριήμερο του Δεκαπενταύγουστου είναι το κορυφαίο μέχρι στιγμής καθώς πραγματικά ο νομός μας πλημμύρισε. Είναι ο τόπος που όλοι επιλέγουμε για να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα, αλλά είναι και ο τόπος που, δυστυχώς, κάθε χρόνο μας θυμίζει ότι η θάλασσα δεν κάνει διακρίσεις.

Η Χαλκιδική, με τα δυο «πόδια  της, προσφέρει αμέτρητες επιλογές. Από την κοσμοπολίτικη Καλλιθέα και το Πευκοχώρι μέχρι τις πιο απομονωμένες παραλίες της Σιθωνίας και του προ Άθωνα, η περιοχή μας είναι συνώνυμη με το καλοκαίρι. Ωστόσο, πίσω από αυτή την ειδυλλιακή εικόνα κρύβεται ένα θλιβερό στατιστικό που δεν πρέπει να ξεχνάμε: οι πνιγμοί.

Κάθε χρόνο, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται. Ανοίγεις την τηλεόραση και, ανάμεσα σε ρεπορτάζ για τις συνταγές του καλοκαιριού και τις συμβουλές για το αντηλιακό, ακούς: «Άλλοι δύο λουόμενοι πνίγηκαν σήμερα στις ελληνικές θάλασσες». Και η Χαλκιδική, λόγω της μεγάλης της ακτογραμμής και της αυξημένης επισκεψιμότητας, βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο αυτών των θλιβερών ειδήσεων.

Δεν είναι θέμα τύχης, αλλά στάσης ζωής. Φταίμε εμείς που υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας. Όπως ο κλασικός λουόμενος που, μετά από ένα πλούσιο γεύμα, πηγαίνει κατ’ ευθείαν για μακροβούτι. Ή ο άλλος, ο «ήρωας της παραλίας», που βλέπει τα βράχια και αποφασίζει να τα κατακτήσει κολυμπώντας. Και φυσικά, οι γονείς που αφήνουν τα παιδιά να παίζουν μόνα τους στο νερό, γιατί εκείνοι πρέπει να ασχοληθούν με το Instagram.

Η θάλασσα της Χαλκιδικής, με τους μεγάλους κόλπους της και την κλειστή της θάλασσα, όσο φιλόξενη και να φαίνεται, έχει τους δικούς της κανόνες. Και αυτούς τους κανόνες πρέπει να τους σεβόμαστε.

• Δεν μπαίνουμε στο νερό αμέσως μετά το φαγητό. Αυτός ο κανόνας δεν είναι για τις γιαγιάδες, αλλά για όλους μας.
• Δεν υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας. Αν δεν είμαστε σίγουροι για τις αντοχές μας, δεν ντρεπόμαστε να φορέσουμε σωσίβιο ή να μείνουμε στα ρηχά.
• Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τα σημάδια πνιγμού. Δεν μοιάζει πάντα με αυτό που βλέπουμε στις ταινίες. Συχνά είναι μια σιωπηλή μάχη.

Είναι καιρός να πάρουμε τα μέτρα μας. Ενέργειες όπως η ενίσχυση της παρουσίας ναυαγοσωστών στις πολυσύχναστες παραλίες της Χαλκιδικής, η σωστή σήμανση των επικίνδυνων σημείων και η ενημέρωση των λουομένων, ειδικά των τουριστών, είναι απαραίτητες. Αλλά κυρίως, πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Η θάλασσα δεν μας περιμένει να βγάλουμε μια selfie πριν μας πάρει. Είναι μια δύναμη της φύσης που απαιτεί σεβασμό.

Ας μην επιτρέψουμε η Χαλκιδική, που είναι το στολίδι του ελληνικού καλοκαιριού, να συνεχίσει να κατέχει το πιο θλιβερό ρεκόρ. Ας κάνουμε το μπάνιο μας μια ασφαλή απόλαυση, με λίγο μυαλό και πολλή προσοχή.