Οικονομικά Μέτρα με Οδηγό το Σύνταγμα και τη Λαϊκή Ιδεολογία: Προβληματισμοί για την Κανονικότητα

Στο άρθρο του, ο πρώην Υπουργός και Βουλευτής Κώστας Κιλτίδης θέτει μια σειρά από θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την οικονομική πολιτική που ακολουθείται, την ιδεολογική της βάση και τη συνταγματική της νομιμότητα. Ξεκινώντας από μια προηγούμενη παρέμβασή του για την κριτική στην επιδοματική πολιτική, ο αρθρογράφος επιχειρεί να αναδείξει βασικές αρχές του πολιτεύματος και της «Λαϊκής ιδεολογίας», όπως την αντιλαμβάνεται.

Ο κ. Κιλτίδης επικαλείται τον Αντισθένη και τον Αριστοτέλη για να τονίσει τη σημασία της σαφήνειας των εννοιών και της κοινής κατανόησης των όρων στον δημόσιο διάλογο. Αναφέρεται στην περίοδο των μνημονίων και στην υποτιθέμενη μετάβαση στην «κανονικότητα», εκφράζοντας προβληματισμούς για τον τρόπο στήριξης θεμελιωδών κρατικών λειτουργιών, όπως η δικαιοσύνη, η υγεία, η παιδεία και η ασφάλεια. Αντί για «αποσπασματικές εξαγγελίες» που δημιουργούν διχασμό, ο αρθρογράφος υποστηρίζει την ανάγκη για κανονική και ισότιμη στήριξη αυτών των πυλώνων του κράτους.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική της «επιδοματικής πολιτικής άνευ προηγουμένου», η οποία κατά τον κ. Κιλτίδη εφαρμόστηκε σε πολλούς τομείς της οικονομίας, ενώ παράλληλα υπήρχε «κραυγαλέα» ανάγκη για παρέμβαση και έλεγχο της αισχροκέρδειας σε κρίσιμους τομείς όπως η ενέργεια και τα φάρμακα. Η αναφορά στην «παραδοχή του υπερκέρδους ως οικονομική έννοια» υποδηλώνει έναν προβληματισμό για τη διανομή του πλούτου και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Σε σχέση με τη φορολογία, ο αρθρογράφος θέτει το ερώτημα αν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, σε συνθήκες κανονικότητας, να καταπατάται η αρχή της αναλογικότητας στα βάρη, κάνοντας αναφορά στην αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ από παλαιότερα φορολογικά μέτρα όπως το ΕΤΑΚ και ο ΦΑΠ.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο του άρθρου αφορά την κοινωνική πρόνοια. Ο κ. Κιλτίδης αναφέρεται στον «σκληρό πυρήνα του ανθρωπιστικού ιδεώδους» του ΟΗΕ (σίτιση, στέγαση, περίθαλψη) και διερωτάται αν η εφαρμογή του μπορεί να αφορά και αλλοδαπούς, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει επαρκής πρόνοια για τη στέγαση των Ελλήνων πολιτών και οικογενειών χωρίς επιπλέον οικονομικά βάρη.

Επικαλούμενος τον Αριστοτέλη, ο αρθρογράφος αναφέρεται στην έννοια του «καπηλικού», του απροσδιόριστου πλούτου που μπορεί να οδηγήσει στην εκφυγή της ελεύθερης δημιουργίας. Υποστηρίζει ότι η ιδεολογία της παράταξής του εδράζεται σε «φυσικές σταθερές της ζωής του ανθρώπου» με αριστοτελικό ορθολογισμό, πλατωνικό πολιτισμικό ιδεαλισμό και χριστιανικές αξίες.

Στο πρακτικό επίπεδο, ο κ. Κιλτίδης τονίζει την επιτακτική ανάγκη για σεβασμό των συνταγματικών προβλέψεων και της λαϊκής αντίληψης ζωής. Καλεί για ανάκτηση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σύμφωνα με το Σύνταγμα και για διακυβέρνηση που να ανταποκρίνεται στην επιλογή των πολιτών από ένα λαϊκό κόμμα.

Κλείνοντας, ο αρθρογράφος εκφράζει την πεποίθηση ότι η κοινωνία και η οικονομία αναμένουν την «αναθέρμανση της κανονικότητος», με κανόνες για τους εργαζομένους και τους συνταξιούχους. Επισημαίνει την ευθύνη όσων χαράσσουν πολιτικές να υπηρετούν την πολιτική ηθική, βασιζόμενοι στις πεποιθήσεις και τις πράξεις τους. Παρότι δεν διεκδικεί το αλάθητο, ο κ. Κιλτίδης θεωρεί ότι είναι η στιγμή για την εμφάνιση μιας πολιτικής με όρους κανονικότητας και διαφοροποίησης, καταθέτοντας σκέψεις και προβληματισμούς προς καλόπιστους πολίτες και ομοφρονούντες.

Συνολικά, το άρθρο του Κώστα Κιλτίδη αποτελεί μια κριτική ματιά στην τρέχουσα οικονομική πολιτική, εστιάζοντας στην ανάγκη για σεβασμό των συνταγματικών αρχών, την προτεραιότητα της στήριξης των θεμελιωδών λειτουργιών του κράτους, την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας και την προστασία των λαϊκών συμφερόντων, θέτοντας στο επίκεντρο την έννοια της «κανονικότητας» και της «Λαϊκής ιδεολογίας».