7 Φεβρουαρίου, 2023
Δελτίο Τύπου Θεσσαλονίκη Πολιτισμός

Άκης Σακελλαρίου: Είπα στον Έκχαρτ για την παράσταση που παίζω και κόντεψε να πέσει από την καρέκλα

Από το υπουργικό κοστούμι στα ρούχα του 17ου αιώνα. Ο Άκης Σακελλαρίου βρίσκεται στη γενέτειρά του τη Θεσσαλονίκη για χάρη του κινηματογράφου αλλά και του θεάτρου. Η συμμετοχή του στη χολιγουντιανή παραγωγή του «The Bricklayer» όπου υποδύεται έναν πολιτικό καθώς και η συμμετοχή του στην παράσταση «Οι Μάγισσες του Σάλεμ», η οποία κάνει πρεμιέρα απόψε στην πόλη μας στο Ράδιο Σίτυ, έφερε τον αγαπημένο ηθοποιό στα παλιά του «λημέρια».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΕΛΙΝΑ ΤΟΥΚΟΥΣΜΠΑΛΙΔΟΥ

Ο Άκης Σακελλαρίου μίλησε στο ThessToday.gr για την εμπειρία της συμμετοχής σε μια παραγωγή του Χόλιγουντ ανάμεσα σε διεθνώς αναγνωρισμένους αστέρες, για το έργο του Άρθουρ Μίλλερ που εκφράζει μηνύματα πιο επίκαιρα από ποτέ καθώς και για τη συζήτηση που είχε με τον πρωταγωνιστή του The Bricklayer, Άαρον Έκχαρτ.

Πώς ήταν η εμπειρία του να δουλεύετε σε μια χολιγουντιανή παραγωγή;

Είναι πολύ καλή εμπειρία. Είναι μια εμπειρία η οποία συνδυάζει δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι βρίσκομαι σε μια επαγγελματική κατάσταση άνεσης και ακραίας εκμετάλλευσης του χρόνου, όπως γίνεται σε μεγάλες παραγωγές όπου όλοι πρέπει να κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Αυτό είναι το εντυπωσιακό. Και το άλλο επίπεδο είναι το πιο προσωπικό. Πέρα από το να βρίσκομαι σε έναν τέτοιο επαγγελματικό χώρο, πρόκειται και για την πόλη μου. Δηλαδή καλύτερος συνδυασμός δε μπορεί να υπάρξει.

Ποιες διαφορές εντοπίζετε στη συμμετοχή σε μια χολιγουντιανή παραγωγή και τη συμμετοχή σε μια ελληνική παραγωγή;

Είναι ανέκδοτο (γέλια). Είμαι πολύ περήφανος που έχω κάνει τόσα πολλά πράγματα στην Ελλάδα, τιμώ τη δουλειά που μου έχει δώσει αυτή η χώρα. Απλά είμαστε μαθημένοι σε διαφορετικές συνθήκες. Αυτή είναι η αλήθεια. Βέβαια από την άλλη μεριά έχουμε το περιθώριο να έχουμε τον προσωπικό μας χρόνο. Όταν βρίσκεσαι σε τόσο σκληρές συνθήκες όπως είναι τα γυρίσματα μιας μεγάλης ταινίας δεν έχεις περιθώριο να ασχοληθείς με την προσωπική σου ζωή ούτε να δεις τους φίλους σου. Γιατί πρέπει να είναι εν εγρηγόρσει οποιαδήποτε στιγμή. Θα σηκωθείς το πρωί, θα είσαι έτοιμος, θα σε πάρουν με το αυτοκίνητό τους. Πρέπει να πας απ’ τα κοστούμια, μετά πρέπει να πας στο μακιγιάζ. Είναι μια διαδικασία που κρατάει 15 ώρες.

Από την άλλη μεριά βέβαια στην Ελλάδα, ειδικά στην τηλεόραση, τα πράγματα είναι πολύ πιο ευέλικτα. Μπορείς να διαφοροποιήσεις κάποια λόγια, μπορείς να τους πεις ότι δεν μπορώ την τάδε ώρα, μπορώ την άλλη. Όχι ότι δεν γίνεται αυτό και στην μεγάλη παραγωγή αλλά τα της Ελλάδος είναι πιο γήινα, πιο ανθρώπινα. Στη μεγάλη παραγωγή ο χρόνος πιέζει πάρα πολύ. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι όταν ζήτησα να ξαναγίνουν κάποια πλάνα, ο σκηνοθέτης δέχτηκε αμέσως και μου είπε ότι έχω και δίκιο. Οι συνθήκες είναι φοβερές. Είχαμε και τροχόσπιτο. Με τους συναδέλφους στην Ελλάδα το λέγαμε αυτό, ότι δηλαδή ούτε ένα τροχόσπιτο δεν έχουμε. Να αλλάξεις λίγο ρούχα χωρίς να σε βλέπουν 500 άνθρωποι. Να ξεντυθείς χωρίς να παγώνεις έξω. Το Χόλιγουντ είναι μια μεγάλη βιομηχανία κι εμείς είμαστε ένα μαγαζάκι, μια μικρή βιοτεχνία. Έχει τα καλά του έχει και τα κακά του.

Τι σας έκανε περισσότερο εντύπωση στην παραγωγή του «The Bricklayer»;

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι ο καθένας ξέρει πολύ καλά τα όρια της δουλειάς του. Πού ξεκινάει και πού τελειώνει. Αυτό είναι κάτι που το θυμήθηκα τώρα από τα χρόνια που σπούδαζα στην Αμερική. Ο επαγγελματισμός αυτό κάνει. Δεν είναι το αν θα αργήσεις στη δουλειά σου. Επαγγελματισμός είναι το να είσαι ταγμένος στη δουλειά σου. Τι να σας πω. Υπήρχαν άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί να φροντίζουν για τον περίγυρο, το περιβάλλον του χαρακτήρα. Τι χαρτιά θα έχει γύρω του, τι βιβλία. Πράγμα που στα ελληνικά σίριαλ το κάνουν συνήθως οι ηθοποιοί. Λέμε δηλαδή «θα ήθελα να έχω πέντε βιβλία εδώ γύρω από το τραπέζι μου», «φέρτε μου ένα χαρτάκι, φέρτε μου ένα στιλό». Γινόμαστε και σκηνογράφοι και φροντιστές. Οι σκηνογράφοι γίνονται αυτοί πολλές φορές ηθοποιοί. Στις μεγάλες ταινίες είναι περιχαρακωμένα τα όρια γιατί διακυβεύονται πάρα πολλά χρήματα.

Πείτε μου λίγα λόγια για τον ρόλο που ενσαρκώνετε.

Υποδύομαι έναν υπουργό, ο οποίος κάνει μια έρευνα και βρίσκει στοιχεία, τα οποία δηλώνουν ότι υπάρχει παρουσία της CIA στην Ελλάδα και γενικά το υπουργείο Εξωτερικών της Αμερικής ασχολείται με πράγματα ελληνικά. Δεν είναι κανένα καινούριο θέμα αλλά είναι εν γνώσει των πρακτόρων της CIA.

Έχετε υποδυθεί ξανά όμως έναν υπουργό στο σίριαλ «Εργαζόμενη γυναίκα» μερικά χρόνια πριν.

Και όχι μόνο (γέλια). Στα νεοκλασικά έκανα και έναν υπουργό δημόσιας τάξης.

Σας άρεσε το έργο όταν το διαβάσατε;

Είναι πολύ ενδιαφέρον αλλά ήταν τόσο μεγάλο που δεν είχα χρόνο να το διαβάσω όλο. Διάβασα κυρίως τις σκηνές μου, στο περίπου το storyboard και το layout και από εκεί και πέρα μίλησα με τον σκηνοθέτη.

Μιλήσατε με τους πρωταγωνιστές της ταινίας;

Μιλήσαμε και ήταν ενδιαφέρον. Όταν έμαθε ο Άαρον Έκχαρτ ότι παίζω και στις «Μάγισσες του Σάλεμ» εντυπωσιάστηκε. Και με ρώτησε από ποτέ το παίζεις αυτό. Του είπα από τον Οκτώβριο και κόντεψε να πέσει από την καρέκλα. Για αυτούς είναι αδιανόητο να κάνουν τόσες πολλές παραστάσεις.

Παίζετε στις «Μάγισσες του Σάλεμ» τις οποίες θα δούμε και στη Θεσσαλονίκη. Τι θα δούμε σε αυτή την παράσταση;

Είναι στο Ράδιο Σίτυ. Ξεκινάμε σήμερα. Είναι μια παράσταση που ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα στο θέατρο Χορν στο Κολωνάκι. Είναι ένα εξαιρετικό έργο του Μίλλερ, πολυεπίπεδο. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα της σύγχρονης αμερικανικής δραματουργίας. Πραγματεύεται μια πραγματική ιστορία που έγινε το 1692 όπου κατηγορήθηκαν κάποιοι άνθρωποι σε ένα χωριουδάκι έξω από τη Μασσαχουσέτη ότι έχουν συνεργαστεί με τον διάβολο. Και στο τέλος απαγχονίστηκαν. Πάνω σε αυτή την πραγματική ιστορία ο Άρθουρ Μίλλερ έγραψε το έργο τη δεκαετία του ’50, όπου αναφέρονταν στην εποχή του μακαρθισμού, όπου κατηγορούσαν κάποιους καλλιτέχνες για συνεργασία με τους σοβιετικούς για την κατάλυση της αμερικανικής δημοκρατίας και πολλοί απ’ αυτούς έχασαν τις δουλειές τους και την καριέρα τους. Για παράδειγμα ο Ζυλ Ντασέν. Κάνοντας μια τέτοια αλληγορία φέρνει την ιστορία στο τώρα.

Υποδύεστε τον Τζον Πρόκτορ. Τι χαρακτήρας είναι;

Είναι πραγματικό πρόσωπο. Είναι ένα από τα πρόσωπα που καταδικάστηκαν στην πραγματική ιστορία. Στην ιστορία του Μίλλερ μια υπηρέτρια τον ερωτεύεται και για να τον κερδίσει κατηγορεί τη γυναίκα του ότι έχει συμμαχήσει με τον διάβολο. Στο τέλος βρίσκεται και ο ίδιος κατηγορούμενος, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί.

Ποια σημεία της Θεσσαλονίκης θα επισκεφτείτε παρά το φορτωμένο πρόγραμμά σας;

Επειδή ετοιμάζουμε με την επιτροπή των Δημητρίων το φεστιβάλ των Δημητρίων, παραλιακά θα κινηθώ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.