31 Ιουλίου, 2021
Άρθρα

Τα καλά του καύσωνα και η Χαλκιδική μας…

Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Τις τελευταίες μέρες η Χαλκιδική βράζει. Μόνο  από καύσωνα. Ο τουρισμός κάνει μπαμ τα Σαββατοκύριακα ενώ τις υπόλοιπες μέρες η πτώση σε σχέση με πέρυσι φτάνει το 30%. Οι επαγγελματίες αναφέρουν πως με ένα σαββατοκύριακο η σεζόν δεν βγαίνει. Έχουν τα δίκαια τους. Η Σεζόν και φέτος μοιάζει χαμένη με το στέλεχος Δ να παραμονεύει ο κίνδυνος του τετάρτου κύματος το Φθινόπωρο να είναι περισσότερο ορατός παρά ποτέ.
Μέσα σε αυτό το κλίμα χαρμολύπης, μια ήρεμη βόλτα στην Νέα Ποτίδαια, εκεί που κατοικοεδρεύω Χειμώνα καλοκαίρι και την ξέρω και από την καλή και από την ανάποδη,μετά από παράκληση ενός φίλου να πάμε για ένα κρασί, χωρίς κουνούπια, κάπου που να έχει δροσιά και αεράκι, καταλήξαμε στο λιμάνι, εκεί που τα χαράματα φτάνουν τα ψαράδικα με τα φρέσκα ψάρια. Είναι το σημείο όπου λειτουργεί άψογα ο φυσικός “κλιματισμός” του χωρίου καθώς το αεράκι είναι μια όαση.
Απολαμβάνοντας το όντως έντονο δροσερό αεράκι και κουβεντιάζοντας μετά οίνου, γράπας, αλμυρών και γαύρου, είχαμε τη διακριτική παρέμβαση στη κουβέντα μας ενός παλιού γνωστού επαγγελματία των Ν. Μουδανιών, συνταξιούχου πλέον και καλού φίλου.Πίνοντας το τσίπουρο του μας μίλησε για τα παράπονα που είχε και τις σκέψεις του για το κόμμα του, τους τοπικούς βουλευτές, το Δήμαρχο, το Επιμελητήριο και πολλά άλλα.
Κάποιος άλλος περαστικός, εμφανώς αγανακτισμένος έδειξε τα αδέσποτα και μου ζήτησε το λόγο ονομαστικά (δεν κατάλαβα βέβαια γιατί) για τα χρήματα που δίνει και καταλήγουν να συντηρούν την άσχημη εικόνα. Υποσχέθηκα να περάσω μια μέρα για καφέ, να μιλήσουμε με περισσότερη άνεση χρόνου και συνέχισα την κουβέντα με τον φίλο μου που απορούσε για τα παράπονα όλων καθώς όπως μου είπε υπάρχουν και χειρότερα σε άλλες περιοχές. Ο φίλος μου δουλεύει σε φορτηγό και βλέπει τι γίνεται και αλλού.
Αυτό που κατάλαβα είναι το ότι το πεζοδρόμιο και το λιμάνι είναι μεγάλο σχολείο. Εκεί γίνεται το καλύτερο ρεπορτάζ. Όταν όμως έχουμε όρεξη. Όταν θες να ηρεμήσεις. καταντά εκνευριστικό. Μεγάλη υπόθεση το μπούρου μπούρου ακόμη και αν έχει τραπεζάκια, ακόμα και αν έχει αεράκι. Προβληματίστηκα για πολλά. Ο ηλικιωμένος φίλος μας, ο αγανακτισμένος περαστικός, είχαν δίκαιο σε πολλά πέρα από τις υπερβολές και τις προσωπικές απόψεις. Το κυριότερο όμως ήταν ένα. Τα παράπονα λοιπόν θα πρέπει να γίνονται εκεί που πρέπει, γιατί αν ασχολούμασταν με όλα αυτά που ακούγαμε, σίγουρα θα θέλαμε μια καθημερινή εφημερίδα για να τα γράψουμε. Α η τελευταία μάλλον είναι μια καλή ιδέα που αργά ή γρήγορα πρέπει να υλοποιηθεί… Αν όχι εμείς ποιοι; Αν όχι τώρα, πότε; Αν αν αν… Ευτυχώς όμως με τα αν αυγά δεν βάφονται….

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *