28 Σεπτεμβρίου, 2021
Editorial

Οι Δημοτικές αρχές στο μεταίχμιο

Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης

 

Συμπληρώθηκαν δυο χρόνια από τις προηγούμενες δημοτικές εκλογές και επί της ουσίας ο χρόνος αρχίζει και μετρά αντίστροφα για τις δημοτικές αρχές και τις αντιπολιτεύσεις. 
 
Οι δημοτικές αρχές της Χαλκιδικής προσπαθούν να καθιερωθούν σε μια μεταβατική περίοδο, δείχνοντας κάποιες
αξιοζήλευτη αντοχή,   παρακάμπτοντας τις φθορές τους , ώστε να καταφέρουν  να επανεκλεγούν  το 2023. Τα προβλήματα όμως δεν εστιάζεται στην πολιτική των δημοτικών αρχών, αλλά και στις αντιπολιτεύσεις  που δείχνουν να μην μπορούν να πείσουν.
Οι μεγάλες παρατάξεις που δείχνουν ότι μπορούν να έχουν ρεύμα νίκης στις αυτοδιοικητικές εκλογές, διαθέτουν αυτοπεποίθηση και την εκπέμπουν, έχοντας ένα κοινό χαρακτηριστικό: αυτό της ήρεμης δύναμης. Δεν φωνασκούν, δεν προβαίνουν στην επίδειξη της δύναμης τους με ακραίες συμπεριφορές, δεν απειλούν, δεν διχάζουν, παρά μόνον προβάλλουν τις υπαρκτές διαχωριστικές γραμμές.

Είναι τόσο σίγουροι οι ηγέτες των παρατάξεων αυτών για τη δύναμη τους και τους ισχυρούς δεσμούς τους με την πλειοψηφία των πολιτών, που αντιλαμβάνονται ότι τα ακραία συνθήματα και οι ακτιβιστικές ενέργειες μόνον ζημία μπορεί να προκαλέσουν. Να θολώσουν την εικόνα τους.Από την άλλη πλευρά, μια παράταξη που βλέπει ότι χάνει έδαφος, πως οι δεσμοί της με την τοπική κοινωνία χαλαρώνουν, στην προσπάθεια να ανακάμψει, καταφεύγει σε ακραίες συμπεριφορές, βγάζει κραυγές που απωθούν και τελικά δείχνει πως δεν μπορεί να αντιστρέψει το πολιτικό κλίμα.

 

Η αδυναμία παραγωγής πολιτικής, φέρνει εκνευρισμό και ηττοπάθεια, με συνέπεια να μην υπάρχει καθαρό μυαλό ώστε να γίνει μια ψύχραιμη ανάλυση της παρούσας κατάστασης που δεν είναι καλή για τις παρούσες δημοτικές αρχές.

 

Πρέπει οι ηγέτες των αντιπολιτεύσεων στην Χαλκιδική ή οι επίδοξοι υποψήφιοι Δήμαρχοι,  αφού επεξεργαστούν τα νέα δεδομένα, στα οποία κυριαρχεί ο πακτωλός των εκατομμυρίων του Ταμείου Ανάπτυξης, του προγράμματος Τρίτση αλλά και του ΕΣΠΑ όπως και η προσδοκία της παραγωγής έργων που επεξεργάζονται οι Δημοτικές αρχές, να χαράξουν  τη νέα τακτική. Δυστυχώς οι φωνασκίες και τα στείρα όχι κυριαρχούν.

Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις προσλαμβάνονται από την πλειοψηφία των πολιτών  ως πράξεις αδυναμίας και έλλειψης σοβαρότητας. Το πρόβλημα της κάθε παράταξης της αντιπολίτευσης δεν είναι να συσπειρώσει αυτό το 20-30% το οποίο εξακολουθεί και τις υποστηρίζει ελλείψει αξιόπιστης εναλλακτικής, αλλά η κρίσιμη μάζα του 10% που, μετακινούμενη, αναδεικνύει τον νικητή των εκλογών. Αυτό λοιπόν το 10% έχει αγκυροβολήσει στις δημοτικές αρχές και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων δύσκολα θα μετακινηθεί.

Ένα εύλογο ερώτημα είναι αν η συγκεκριμένη ηγετική ομάδα των παρατάξεων της αντιπολίτευσης μπορεί να επεξεργαστεί μιαν άλλη πολιτική, μακριά από κραυγές και προκλήσεις. Μέχρι στιγμής φαίνεται πως δεν μπορεί. Να πλησιάσει τους πολίτες που αποτελούν την κρίσιμη μάζα που θα φέρει την νίκη σε κάθε Δήμο.

 

Οι υποκειμενικές αδυναμίες είναι εμφανείς, όπως και η έλλειψη στελεχών που με πειστικό λόγο θα αρθρώσουν τις εναλλακτικές προτάσεις, χωρίς αφορισμούς και ανούσιες διχαστικές κορώνες.

 

Σήμερα οι Δήμαρχοι της Χαλκιδικής κρατούν  στα χέρια τους και το μαχαίρι και το καρπούζι, πέραν από τη φυσιολογική μεγάλη φθορά, δεν θα αντιμετωπίσουν  πρόβλημα πολιτικής ηγεμονίας, γιατί απλούστατα έχουν αλλάξει οι συνειδήσεις της πλειοψηφίας των πολιτών και έχουν αναπροσαρμοσθεί τα αιτήματα τους.Εν κατακλείδι οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης θα πρέπει να αντιληφθούν πως το κλειδί είναι η αλλαγή. Η μετατόπιση των παρατάξεων στο κέντρο καθώς και η προσέγγιση στους μετριοπαθείς πολίτες είναι το στοίχημα. Η αλλαγή είναι ο μεγάλος εχθρός της κάθε Δημοτικής αρχής όπως και η στασιμότητα που  αυτή οδηγεί στην φθορά και στην παρακμή… Αλλά για να γίνει η αλλαγή πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς, εσείς και πάνω από όλα αυτοί…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *