June 22, 2018
Editorial

ΕΝΤΙΤΟΡΙΑΛ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες για άλλη μια χρονιά κρατάτε στα χέρια σας την εφημερίδα Θέμα της Χαλκιδικής. Λίγο καθυστερημένα βέβαια λόγω των απεργιών, άλλα πάντα έγκυρα και αντικειμενικά. Τις τελευταίες μέρες δυο θέματα κυριαρχούν στην τοπική πολιτική επικαιρότητα. Το πρώτο είναι σαφώς το ζήτημα των Σκοπίων και μας ενδεχόμενης συμφωνίας που σε καμιά περίπτωση όμως δεν μπορεί να είναι Βόρεια ή άνω Μακεδονία. Στην σημερινή εποχή όλοι έχουμε μπερδευτεί από τις πολιτικές και κάποιοι επιτήδειοι επιλέγουν να μας μπερδέψουν με τον όρο σύνθετη ονομασία με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό. Αυτό σημαίνει ότι ο γεωγραφικός προσδιορισμός θα περιλαμβάνει τα χωρικά όρια του όρου Μακεδονία ως γεωγραφική οντότητα και ως εθνολογική το Σλαβικό τους στοιχείο. Επί του πράγματος η μόνη σύνθετη ονομασία με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό θα ήταν η ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Μια ονομασία για όλες τις χρήσεις όπου σαφώς και θα ξεχώριζαν τους ανθρώπους αυτούς ως Σλάβους που κατοικούν στα γεωγραφικά όρια της Μακεδονίας. Αυτή θα ήταν η μόνη λύση. Κάθε τι άλλο που συζητείται στον βωμό της σύνθετης ονομασίας είναι απλώς προδοσία. Δεν μιλάμε για Βόρεια και Νότια Κορέα εδώ. Η ιστορία είναι γραμμένη με χρυσά γράμματα για όλους μας και αυτή δεν μεταβιβάζεται ούτε εκχωρείται στους βόρειους γείτονες μας. Είναι Ελληνική και η παραχώρηση της συνιστά εσχάτη προδοσία.

Στο δεύτερο ζήτημα της επικαιρότητας, αναμένεται να ψηφιστεί έως τις 14 Ιουλίου ο Κλεισθένης Ι, το νέο μοντέλο αυτοδιοίκησης προσαρμοσμένο στις επιταγές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.  Ο Καλλικράτης έγινε πολύ γρήγορα. Στην κυριολεξία μέσα σε 3 μήνες από την Κυβέρνηση Παπανδρέου με Υπουργό τον Γιάννη Ραγκούση.  Έτσι εν μια νύκτα από  τις συνενώσεις του «Καποδίστρια» φτάσαμε στους 910 δήμους και με τον «Καλλικράτη», καταλήξαμε στους σημερινούς 325 (με τις προμνημονιακές πιέσεις που μας ζητούσαν, τότε, μόνο 400, αλλά εμείς, ως βασιλικότεροι του βασιλιά και τα λοιπά και τα λοιπά…).
Αποτέλεσμα, να αφήσουμε απείρακτους τους μητροπολιτικούς λεγόμενους δήμους-μαμούθ, που είναι μικρές παρακυβερνήσεις, με παραεξουσίες, όπου αρκετοί παραγοντίζουν κι έτσι, πήγε περίπατο ο πρώτος όρος της ΤΟΠΙΚΗΣ Αυτοδιοίκησης, που μόνο τοπική δεν είναι, αλλά ούτε και ΠΡΩΤΟΥ ΒΑΘΜΟΥ. Βέβαια αν είχαν δημιουργηθεί 400 δήμοι, τότε σίγουρα η εικόνα των Δήμων της Χαλκιδικής θα ήταν διαφορετική και θα είχαμε τουλάχιστον άλλους δυο. Σαφώς και ο ένας θα ήταν ο Δήμος Αρναίας-Ζερβοχωρίων που θα ήταν ο ορεινός Δήμος με το σπάσιμο του Δήμου Αριστοτέλη όπου θα καλύπτονταν από τον Δήμο Ακάνθου και Σταγείρων και από τον Δήμο Ιερισσού και τον Δήμο Καλλικράτειας ο οποίος θα είχε όλα τα αντικειμενικά στοιχεί να παραμείνει αυτόνομος. Σήμερα 8 χρόνια μετά τα προβλήματα είναι ορατά. Η έλλειψη ενός Δήμου φαίνεται τόσο στην Καλλικράτεια όσο και στην Αρναία. Η ερημοποίηση, η απουσία διαχείρισης κονδυλιών, η απομάκρυνση των κέντρων αποφάσεων είναι μόνο μερικά από τα πολλά ζητήματα. Πλέον τα παραδείγματα της εγκατάλειψης φαίνονται. Η Αρναία και η Καλλικράτεια από έδρες Δήμων και κωμοπόλεις, τείνουν να εξελιχθούν σε χωριουδάκια όπου κυριαρχούν τα λουκέτα, ο μαρασμός. Οι υπηρεσίες μια μια κλείνουν και έτσι φεύγουν και οι υπάλληλοι. Οι Τράπεζες βάζουν λουκέτα. Σήμερα το σκηνικό θυμίζει ρημαγμένο τοπίο. Ίσως ο τουρισμός λίγο να κρατά τα προσχήματα αλλά και αυτός για δυο μήνες. Μετά τι γίνεται;
Μεταφέρουμε τις νοοτροπίες της κεντρικής πολιτικής σκηνής, μεσοβέζικα, χωρίς να τολμούμε την πραγματική μεταρρύθμιση που σημαίνει εδώ, έστω, ήπια επανάσταση και όχι απλή διαρρύθμιση (λεκτική), ή αναρίθμηση και συναρίθμηση (άρθρων και παραγράφων), που μπορεί να καταντήσει σε απορρύθμιση.
Ο «Κλεισθένης 1» κάνει δειλά βήματα προρρύθμισης και αναμένουμε τον «Κλεισθένη 2» να είναι τολμηρός και να προσαρμοστεί, στις ιδέες του αυθεντικού Κλεισθένη, χωρίς εισαγωγικά και να δημιουργήσει πραγματικές τοπικές κοινότητες, όπου οι δημότες θα μπορούν να συνεννοούνται με άμεση δημοκρατία, αλλά και εξοστρακισμό, κατά τον Κλεισθένη.
Υπάρχουν, εξάλλου, οι περιφέρειες και οι αποκεντρωμένες διοικήσεις πραγματικού δευτέρου και τρίτου βαθμού.
Οι δημότες αρκετών δήμων είχαν και συνεχίζουν να έχουν αντιρρήσεις για τις συνενώσεις, δικαιολογημένα, αλλά δεν εισακούστηκαν και μετατράπηκε και ο δεύτερος όρος, της ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, σε ετεροδιοίκηση.
Τουλάχιστον, να επιτραπεί η αυτοδιάθεση.
Ένα τοπικό δημοψήφισμα έχει μηδενικό κόστος και σε μία βδομάδα μπορεί να έχουμε αποτελέσματα.
Είναι καιρός να γενικευτούν τα τοπικά δημοψηφίσματα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *