December 11, 2018
Editorial

editorial 

Για σας αγαπητοί φίλοι και φίλες. Όσοι κρατάτε στα χέρια σας την εφημερίδα Θέμα της Χαλκιδικής θα πρέπει να είστε περήφανοι. Περήφανοι γιατί η περιοχή μας έχει μια πραγματικά αδέσμευτη και φιλελεύθερη φωνή που δεν εξαρτάται από Κόμματα, που φιλοξενεί όλες τις απόψεις, που δεν φιμώνει κανέναν και που έχει κυνηγηθεί και χτυπηθεί από πολλά συμφέροντα της περιοχής που μόνο στόχο έχουν την φίμωση της ελευθεροτυπίας και της δημοκρατίας, έννοιες απόλυτα διασφαλισμένες από το Σύνταγμα της Χώρας. Η εφημερίδα μας μάλιστα έχει το προνόμιο να αποκαλύπτει ειδήσεις οι οποίες μετά από λίγο καιρό επιβεβαιώνονται πλήρως. Ακόμη η ενημέρωση είναι σφαιρική και πολυδιάστατη. Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να σχολιάσουμε τα τεκταινόμενα στην τοπική πολιτική επικαιρότητα και τον Δήμο Νέας Προποντίδας. Άλλωστε τις εξελίξεις τις διαβάζετε από το πρωτοσέλιδο μας. Έχουμε ακόμη καιρό να αναλύσουμε περαιτέρω τα δεδομένα. Επειδή η Χαλκιδική έχει σπουδαία παράδοση στην Αρχαιότητα η θέση μας μπορεί να είναι η ακόλουθη: “Ύβρις, άτη, νέμεσις, τίσις”
Ένα άλλο ζήτημα το οποίο όμως πρέπει να μας προβληματίσει έχει να κάνει με το τουριστικό κομμάτι.  Είναι ίσως η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, που η εικόνα την οποία παρουσιάζει η Χαλκιδική, λίγο πριν ξεκινήσει η νέα τουριστική περίοδος, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ικανοποιημένο. Το αντίθετο μάλιστα, δημιουργεί προβληματισμό και σκεπτικισμό, για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και κυρίως με ποια συναισθήματα θα φύγουν από την Χαλκιδική, όσοι επισκέπτες θα μας επιλέξουν για να περάσουν τις διακοπές τους. Τουλάχιστον αυτό ισχύει, για την αρχή της νέας τουριστικής περιόδου, η οποία, ομολογουμένως θα μας βρει, απροετοίμαστους. Και αυτό το συμπέρασμα αποτελεί γενικευμένη ομολογία και αντικειμενική, χωρίς κομματικές, παραταξιακές ή προσωπικές επιλογές και προτιμήσεις.
Μια βόλτα να κάνεις κάποιος, ο τρίτος ο αντικειμενικός παρατηρητής αλλά και γνώστης των καταστάσεων των προηγούμενων χρόνων, θα καταλήξει εύκολα στο πιο πάνω συμπέρασμα.
Δεν είναι μόνο η προβληματική διαχείριση των απορριμμάτων και ο κίνδυνος με τους όγκους των σκουπιδιών να γεμίσουν τόσο στις Τουριστικές πόλεις, όσο και την ύπαιθρο και τα χωριά μας και κυρίως επί των εθνικών, κατ’ ευφημισμό πάντα οδών, κάτα μήκος των Δήμων Νέας Προποντίδας, Κασσάνδρας, Σιθωνίας και Αριστοτέλη στο παραλιακό μέτωπο. Δεν είναι επίσης, το προβληματικό και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνο οδικό δίκτυο τόσο το επαρχιακό, όσο και το δημοτικό, που δημιουργεί εικόνες υπανάπτυκτου κράτους και το αίσθημα στους επισκέπτες ότι βρίσκονται σε έναν τουριστικό προορισμό στον οποίο υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην φήμη του και στις πραγματικές τουριστικές και κοινωνικές υποδομές που επικρατούν, με λίγα λόγια ότι μάλλον την «έχουν πατήσει». Ούτε είναι ο ελλιπής σε πολλές περιπτώσεις δημοτικός και δημόσιος φωτισμός που και φέτος θα μετατρέπει τους ταλαίπωρους τουρίστες το βράδυ σε σύγχρονους Διογένηδες με τα φαναράκια τους, να προσπαθούν να φθάσουν στα καταλύματα τους και στις ξενοδοχειακές μονάδες. Μια βόλτα στις εθνικές, κατ’ ευφημισμό πάντα Εθνικές οδούς,  απ’ όπου περνά πάνω από το 90% των επισκεπτών της Χαλκιδικής μας, θα σας θυμίσει περιβάλλον … Τζουράσικ πάρκ, με τα κλαδιά να έχουν φθάσει μέχρι τη μέση του δρόμου. Ξεχνώ τα σκουπίδια που υπάρχουν δεξιά και αριστερά των κεντρικών δρόμων και στέκομαι στο γεγονός ότι δεν έχουμε μπει ακόμα στον κόπο, ούτε να κλαδέψουμε τα κλαδιά για να μην υπάρχουν απρόοπτα για τους εποχούμενους.
Είναι η γενικότερη εικόνα της Χαλκιδικής, που είναι εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας. Ακόμη οι πεζόδρομοι στα λεγόμενα τουριστικά χωριά που έχουν παραλιακό μέτωπο. Διαλυμένοι, με πλακάκια βγαλμένα και φώτα τα οποία είτε δεν καίνε είτε έχουν σπάσει.
Και ξέρετε, για όλα αυτά δεν απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις και να βελτιωθεί η εικόνα, που είναι και το ζητούμενο για έναν τουριστικό προορισμό. Απαιτείται μόνο, καλή θέληση, συντονισμός και στοιχειώδη οργάνωση και πιστέψτε με, θα μπορούσε να βελτιωθεί αρκετά η εικόνα. Χρειάζεται μεράκι και αγάπη για τον τόπο μας και η αναγνώριση ότι η Χαλκιδική μας, είτε μας αρέσει, είτε όχι, ζει από τον τουρισμό. Αλλά ακόμα και αυτό να αγνοήσουμε, το οφείλουμε τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας και στις οικογένειες μας, να ζούμε σε έναν τόπο, ο οποίος να μην είναι εγκαταλελειμμένος, ούτε να παρουσιάζει τέτοια εικόνα.
Ποτέ δεν είναι αργά, έστω και τώρα, οι αρμόδιοι ας κάνουν αυτό για το οποίο ζήτησαν την ψήφο των συμπολιτών τους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *