4 Ιουλίου, 2022
Εκκλησιαστικά

Το κύρηγμα της Κυριακής.  ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

8 Οκτωβρίου 2017

   Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Κύριος μας πλησιάζει στην πόλη Ναιν, που βρισκόταν κοντά στη Ναζαρέτ. Μαζί Του πορευόντουσαν οι Μαθητές Του και ΄΄ όχλος πολύς ΄΄ . Καθώς πλησίαζαν στην είσοδο της πόλης συνάντησαν μια νεκρική πομπή. Ένα θλιβερό γεγονός που συγκλονίζει κάθε ανθρώπινη καρδιά.  Μία χήρα μάνα που είχε χάσει πριν λίγο καιρό και τον άντρα της. Τώρα χάνει και το μονάκριβο γιό της, το στήριγμά της, ότι πιο πολύτιμο είχε στη ζωή της. Πόσο πόνο έχει νιώσει αυτή η γυναίκα; Τι να της πεις ; Πώς να την παρηγορήσεις; Και αναρωτιόμαστε, πόσο ανάγκη έχει ο άνθρωπος την παρουσία των άλλων σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής του; Γι΄ αυτό πρέπει και εμείς να κλαίμε στο πόνο του άλλου , να είμαστε δίπλα του και να τον στηρίζουμε.

Ο Χριστός βλέποντας αυτό το θλιβερό γεγονός , ευσπλαχνίζεται τη θλιμμένη μάνα και της λέει να σταματήσει να κλαίει. Έτσι απλά , με αυτές τις δύο λέξεις παρηγορεί και συμπάσχει ως στοργικός πατέρας Πλησιάζει  το νεκρό και σταματά τη πομπή και χωρίς κανένας  να Του ζητήσει τίποτα στέκεται δίπλα στο νεκρό παιδί και του λέει: ΄΄ νεανίσκε , σοι λέγω εγέρθητι ΄΄ δηλαδή , ΄΄νεαρέ σε σένα μιλάω, σήκω επάνω ΄΄. Και ο μέχρι πριν λίγο νεκρός σηκώνεται και αρχίζει να μιλάει. Ο Χριστός πιάνοντας του το χέρι τον παραδίδει στη μητέρα του. Με αυτό τον τρόπο αποκαθιστά τη σχέση μεταξύ τους που είχε διακόψει ο θάνατος.

Βλέποντας προσεκτικά τη σημερινή ευαγγελική περικοπή θα δούμε ότι κεντρικό πρόσωπο είναι η πονεμένη μάνα και όχι το νεκρό παιδί της. Ο πόνος της μητέρας γίνεται αφορμή για να επέμβει θαυματουργικά ο Χριστός. Με την ανάσταση του νέου, μας δίνεται το ελπιδοφόρο μήνυμα της Αναστάσεως και της Βασιλείας του Θεού, που αφορά κάθε άνθρωπο. Αφού μετά την πτώση του ανθρώπου από τον παράδεισο όλη η κτίση υποφέρει από τη φθορά και το θάνατο. Όπως ερμηνεύουν οι εκκλησιαστικοί Πατέρες ,ο θάνατος μέσα στον κόσμο, που συμβολίζεται από το νεκρό νέο, συναντά το  Χριστό που είναι η ζωή.

Ο ευαγγελιστής Λουκάς στο τέλος της περικοπής σημειώνει και  επισημαίνει ότι φόβος, δέος αλλά κα θαυμασμός γέμισε όσους ήταν παρόντες στην ανάσταση του νέου. Δόξασαν το Θεό και είπαν,  πως μεγάλος προφήτης εμφανίστηκε ανάμεσα μας, και ότι ο Θεός ήρθε να σώσει το λαό Του. Στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη η λέξη φόβος αναφέρεται στη Θεοφάνια δηλαδή στην εμφάνιση του θεού στον κόσμο.

Μέσα από το σημερινό θαύμα του Κυρίου μας, στην μικρή πόλη Ναιν, μας προσφέρεται η δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα  και τον πόνο της καθημερινότητας μας. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να μας λυτρώσει από το θάνατο και με την ένδοξη Ανάστασή Του κατήργησε το θάνατο. Έτσι με την προοπτική της Αναστάσεως του Χριστού μας απαλλασόμεθα από το άγχος του θανάτου.

Αδελφοί μου, τα δάκρυα της μάνας δεν μπορούν να μας αφήσουν αδιάφορους . Ακόμη και ο ίδιος ο Κύριος συμπεριφέρεται στοργικά και  ευσπλαχνικά απέναντι στον πόνο . Ας έχουμε τη δύναμη , την αγάπη και να είμαστε δίπλα στον πόνο του συνανθρώπου μας. Να ακολουθούμε το Χριστό να κάνουμε το θέλημα Του , να Τον αγαπούμε ολόψυχα και να αφήνουμε τα προβλήματα μας σε Εκείνον, που είναι το φως του κόσμου , η ελπίδα , η οδός , η μόνη αλήθεια και η Ανάσταση. Αμήν!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.